۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Wek kɔc cï gam! Ye kɔc ë lööŋ muk, ye kɔc ye käŋ tïŋ tënë Allah, agut cï kɔc ë röt ku kɔc ë dhiëth yïïn ku kɔc ruääi ke yïïn. Na ye yen (raan cï gɔ̈t) raan cï jak ka raan ŋɔ̈ŋ, ke Allah aŋic këpathde (piathde). Ku duɔ̈kkë käkun wïckë keek kuanycök rin wïc wek bïk röt jäl ë yic yic. Ku na yïn acï (wɛ̈t) rac ku yïn acïï wïc ba ya raan ë käŋ tïŋ, ke ŋic lɔn ye Allah ë yic ë këriëëc ëbën ye looi.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).
Wek kɔc cï gam! Ye kɔc ye lööŋ tääu në Allah yic, (në) ye kɔc ye käŋ tïŋ në yic. Ku duɔ̈në mändun tënë kɔc we cɔk loi kärɛc. Ye yic. Rin (apɛi) acï thiääk ke Nhialic. Ku riɔ̈ɔ̈ckë Nhialic, ee yic, Nhialic ee tïït në kë yekë looi.