وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Урҭ рԥааимбаргьы ус реиҳәеит: «Иҵабыргыҵәҟьаны, Аллаҳ Ҭалуҭ шәара шәҳас дҟаиҵеит». Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Талут ҳара ҳахь аҳра шԥаиоуеи, ҳара иара иаҵкыс аҳра ҳаҭәашьаны, амал рацәаны имҭакәа?» (Аԥааимбар) аҭак ҟаиҵеит: «Аллаҳ уи шәара шәзы далихит, иреиҳау адырреи ацәеижьтә лшареи шәиҭеит». Аллаҳ иҳәынҭқарра ииҭаху ииҭоит, Аллаҳгьы зегьы здыруа, зегьы здыруа иоуп.
ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ
al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).
Азхаҵаҩцәа рышьҭахьҟа иааныжьны, азхамҵаҩцәа ԥызацәас иҟазҵо. Урҭ акафирцәа рганахьала амчра иашьҭоума? Ижәдыруазааит, амчра зегьы Аллаҳ ишитәу.
ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ
al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).
(иаҳҳәап) шәара ишәзыҟало (ахҭысқәа) иззыԥшу ауаа. Аллаҳ иҟынтә аиааира аншәоулак, урҭ ирҳәоит: «Ҳара шәара шәҿы ҳаибашьӡомызт?» Азхамҵаҩцәагьы рыхәҭаа рымазар, урҭ ирҳәоит: «Ҳара шәиааира ҳалахәымзи, азхаҵаҩцәа шәырцәыхьчаӡеи?» Убасҟан, акаамеҭ амш аҽны, Аллаҳ шәыбжьара аӡбара ҟаиҵоит. Аллаҳ азхамҵаҩцәа азхаҵаҩцәа аиааиразы амҩа риҭом.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).
Уа азхаҵаҩцәа! Азхаҵаҩцәа рыда азхамҵаҩцәа ԥызацәас иҟашәымҵан. Аллаҳ, шәахьирхәырц азы, иаарту мзызк шәҳәарц шәҭахума?
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ
wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).
Мапкыҩцәагьы, урҭ рҟынтә џьоукы егьырҭ рыхьчоит. Аллаҳ иҳадиҵаз намыгӡар, хымԥада, адгьыл аҿы аилаҩынтра ҟалоит, аԥхасҭа ду ҟалоит.