۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
Yɛ kan Adam i wa nɲɔn’m be ndɛ’n i ndɛ nanwlɛ kle (Muhammad), kɛ be nɲɔn’n be yili tɛ’n, be nun kun (Habil) i (tɛ’n) sɔli nun, yɛ kun (Qabil) w’a kplinman su. Ɔ (Qabil) seli kɛ: “Nanwlɛ, ń kún wɔ sakpa!” Ɔ (Habil) seli kɛ: “Nanwlɛ, be nga be su Ɲanmiɛn’n be ngunmin cɛ yɛ Allah sɔ (aklunye) nun ɔn.”
لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ
la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).
Nanwlɛ, sɛ a (Qabil) fa ɔ sa’n wla min su kɛ a kun min’n, n su faman min sa’n wlaman ɔ su kɛ a kun wɔ. N sro Allah, mɛn’n kwlaa i Min’n.
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
Nanwlɛ, n kunndɛ kɛ amun sa amun sin nin min sa tɛ'm (kunlɛ) nin amun bɔbɔ amun sa tɛ mun, i sin'n, amún yó blɔlɔ lɔfuɛ; yɛ sa tɛ yofuɛ'm be akatua'n yɛ ɔ o lɛ ɔ.
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
Ɔ maan konvi kpli (Qabil) tinnin i su kɛ ɔ kun i niaan bian’n, i sin’n, ɔ (nanwlɛ) kunnin i, ɔ maan ɔ kacili be nga be sacili’n be nun kun.