وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
מיר האָבן פֿאַר זיי באַשטימט אין איר (דער תּורה) אַז לעבן (ווערט באַצאָלט) פֿאַר לעבן, אויג פֿאַר אויג, נאָז פֿאַר נאָז, אויער פֿאַר אויער, צאָן פֿאַר צאָן, און וואונדן (אויך) האָבן קיסאַס (די זעלבע ענטפֿער). ווער עס גיט אָפּ (דאָס רעכט פֿון קיסאַס), דאַן (ווערט עס) כּפּרה פֿאַר זיינע זינד. ווער עס ענטפֿערט נישט ענינים לויט וואָס אַלאַה האָט געמאָלדן, דאַן זענען זיי די אומרעכט טוער.
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
און הרגעט נישט מענטשן וועמען אַלאַה האט פארבאטן (צו הרגענען), אחוץ מיט א גילטיקע (סיבה). און ווער עס ווערט אומגערעכט געהרגעט, דעמאלט טאקע, מיר האבן געגעבן מאכט צו זיין היטער, אבער לאָז זיין היטער נישט איבערשטיגן די שיעור אין הרגענען. טאקע, ער איז דער וואָס באַקומט הילף.