وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
ಜೀವಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಜೀವ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣು, ಮೂಗಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮೂಗು, ಕಿವಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕಿವಿ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ಗಾಯಗಳಿಗೂ ಸಹ ಖಿಸಾಸ್ ಇದೆ ಎಂದು ನಾವು ಅದರಲ್ಲಿ (ತೌರಾತ್) ದೃಢಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಯಾರು (ಖಿಸಾಸ್‌ನ ಹಕ್ಕನ್ನು) ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದು ಅವನ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಾಹನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಕಾರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸದವನು ಅಕ್ರಮಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
ಅಲ್ಲಾಹನು (ಕೊಲ್ಲಲು) ನಿಷೇಧಿಸಿರುವ ಜನರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಲ್ಲಬೇಡಿ. ಮತ್ತು ಯಾರಾದರೂ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ನಾವು ಅವನ ರಕ್ಷಕನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ಅವನ ರಕ್ಷಕನು ಕೊಲ್ಲುವಲ್ಲಿ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಬಾರದು. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಅವನು ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುವವನು.