وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
Ku ɣok aacï keek tääu thïn (Torah) lɔn pïïr (acï dhuɔ̈kciëën) në pïïr, nyin në nyin, wum në wum, yïc në yïc, lec në lec, ku tɔ̈ɔ̈k (aya) anɔŋ qisas (dhuŋnhom töŋ). Ku raan cï (lööŋ ke qisas) puɔ̈l, ke yen (bï ya) pɛ̈l awɛ̈ɛ̈cken piny. Ku raan cïï käŋ ye tak cït tɛ̈ cï Nhialic ye lueel thïn, ke kek aye kɔc cï lööŋ wuɔ̈ɔ̈c.
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
Ku duɔ̈në kɔc cï Nhialic keek pëën (bïk nɔk) nɔ̈k, ee kë tɔ̈u (kë tɔ̈u thïn) ë yic. Ku raan cï nɔ̈k ke cïn yic, ke yic, ɣok aacï riɛl gäm raan ye yen tiit, ku acïï raan ye yen tiit bï thök ë nɔ̈k thöl. Ee yic, yen ë raan ë yök kuɔɔny.