يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).
സത്യവിശ്വാസികളേ, കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ കാര്യത്തിൽ ഖിസാസ് (ശിക്ഷ) നിർവഹിക്കൽ നിങ്ങളുടെ മേൽ നിർബന്ധമാണ്. സ്വതന്ത്രരായ ആളുകളുള്ള സ്വതന്ത്രരെയും, അടിമകളുള്ള അടിമകളെയും, സ്ത്രീകളുള്ള സ്ത്രീകളെയും. എന്നാൽ ആരെങ്കിലും തന്റെ സഹോദരനിൽ നിന്ന് പാപമോചനം നേടിയാൽ അവൻ അത് നല്ല രീതിയിൽ പിന്തുടരുകയും അവന് നല്ല രീതിയിൽ മോചനദ്രവ്യം നൽകുകയും ചെയ്യട്ടെ. ഇത് നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള ആശ്വാസവും കാരുണ്യവുമാണ്. അതിനുശേഷം ആരെങ്കിലും പരിധി ലംഘിച്ചാൽ അവന് വേദനാജനകമായ ശിക്ഷയുണ്ടായിരിക്കും.
وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).
ബുദ്ധിമാന്മാരേ, ഖിസാസിൽ നിങ്ങൾക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ ഉറപ്പുണ്ട്. നിങ്ങൾ സൂക്ഷ്മത പാലിക്കാൻ വേണ്ടിയാണിത്.
وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
ജീവനു ജീവൻ, കണ്ണിനു കണ്ണ്, മൂക്കിനു മൂക്ക്, ചെവിക്കു ചെവി, പല്ലിനു പല്ല്, മുറിവുകൾക്കും ഖിസാസ് (പ്രതിഫലം) ഉണ്ടെന്ന് അതിൽ (തൗറാത്തിൽ) നാം അവർക്ക് സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആരെങ്കിലും (ഖിസാസിന്റെ അവകാശം) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അത് അവന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തമാകുന്നു. അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ചതനുസരിച്ച് കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാത്തവർ തന്നെയാണ് അക്രമികൾ.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയോട്) പറയുക: അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് നിഷിദ്ധമാക്കിയത് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരട്ടെ. അവനോട് യാതൊന്നും പങ്കുചേർക്കരുത്, നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് നന്മ ചെയ്യുക, ദരിദ്രരായതിനാൽ നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ കൊല്ലരുത്. നിങ്ങൾക്കും അവർക്കും ഉപജീവനം നൽകുന്നത് ഞങ്ങളാണ്. പ്രത്യക്ഷമായതോ രഹസ്യമായതോ ആയ മ്ലേച്ഛമായ കാര്യങ്ങളെ സമീപിക്കരുത്, അല്ലാഹു വിലക്കിയ ആളുകളെ ന്യായമായ കാരണത്താലല്ലാതെ കൊല്ലരുത്. നിങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന് അവൻ നിങ്ങളോട് ഇപ്രകാരം കൽപ്പിക്കുന്നു.
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
അല്ലാഹു (കൊല്ലാൻ) വിലക്കിയിട്ടുള്ള ആളുകളെ ന്യായമായ കാരണത്താലല്ലാതെ നിങ്ങൾ കൊല്ലരുത്. അന്യായമായി ആരെങ്കിലും കൊല്ലപ്പെട്ടാൽ, തീർച്ചയായും നാം അവന്റെ രക്ഷാധികാരിക്ക് അധികാരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അവന്റെ രക്ഷാധികാരി കൊല്ലുന്നതിൽ അതിരുകടക്കരുത്. തീർച്ചയായും അവൻ സഹായം ലഭിക്കുന്നവനാണ്.