وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ហើយវាមិនសមរម្យទេសម្រាប់អ្នកមានជំនឿក្នុងការសម្លាប់អ្នកជឿម្នាក់ទៀត លើកលែងតែគាត់មានទោស (ដោយអចេតនា)។ អ្នកណាដែលសម្លាប់អ្នកជឿ ដោយសារតែគាត់មានទោស (អនុញ្ញាតឱ្យ) ដោះលែងទាសករដែលមានជំនឿ និង (បង់ប្រាក់) ប្រាក់លោះដែលបានផ្តល់ឱ្យក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ (អ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់) លុះត្រាតែពួកគេ (ក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់) លះបង់ការបង់ប្រាក់។ ប្រសិនបើគាត់ (អ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់) មកពីក្រុមមនុស្សដែលមានអរិភាពចំពោះអ្នក ទោះបីជាគាត់ជាអ្នកដែលមានជំនឿក៏ដោយ ចូរឱ្យឃាតករដោះលែងអ្នកបម្រើដែលមានជំនឿរបស់គាត់។ ហើយប្រសិនបើគាត់ (អ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់) មកពីក្រុមមនុស្សដែលមានសន្ធិសញ្ញាសន្តិភាពរវាងពួកគេនិងអ្នក ចូរឱ្យឃាតករបង់ប្រាក់លោះដែលបានប្រគល់ទៅឱ្យក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ (អ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់) ហើយដោះលែងអ្នកបម្រើដែលមានជំនឿរបស់គាត់។ អ្នកណាដែលរកមិនឃើញ (អ្នកបម្រើរបស់គាត់) ចូរឱ្យគាត់ (ឃាតករ) តមអាហាររយៈពេលពីរខែជាប់ៗគ្នា ជាការប្រែចិត្តចំពោះអល់ឡោះ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងអ្វីៗទាំងអស់ ជាអ្នកឈ្លាសវៃបំផុត។