يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Һеҙгә үлтерелгән кешегә ҡарата ҡыса (башҡарыу) фарыз. Ирекле халыҡ ирекле кешеләр менән, ҡол ҡол менән, ҡатын-ҡыҙ ҡатын-ҡыҙ менән. Әммә кем үҙенең ҡәрҙәшенән ярлыҡау алһа, уны яҡшы үтәһен, уға диәт (фидиә) яҡшы түләһен (шулай уҡ). Был — Раббыңдан еңеллек һәм рәхмәт. Кем бынан һуң сиктән ашып китә, уға бик ауыр яза биреләсәк.
وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا
wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).
Ә кем мөьминде аңлы рәүештә үлтерһә, әжере йәһәннәм булыр, унда ул мәңгелек булып ҡалыр. Аллаһы Тәғәлә уға асыуланған, һәм уны ҡәһәрләгән һәм уға ҙур ғазап әҙерләгән.