وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
"നിങ്ങൾ രക്തം ചിന്തരുത്, (ആരെയും കൊല്ലരുത്) എന്നും, (നിങ്ങളുടെ സ്വദേശവാസികളെ) നിങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കരുത് എന്നും നിങ്ങളോട് നാം ഉറപ്പ് വാങ്ങിയ സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക). എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ സത്യം ചെയ്തു, സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങൾ പരസ്പരം സംതൃപ്തിയോടെ നടത്തുന്ന കച്ചവടത്തിലൂടെയല്ലാതെ, നിങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കൾ അന്യായമായി നിങ്ങൾ അന്യോന്യം എടുത്ത് തിന്നരുത്. നിങ്ങൾ സ്വയം കൊലപ്പെടുത്തുകയും അരുത്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നിങ്ങളോട് അത്യധികം കരുണയുള്ളവനാകുന്നു.
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
ആരെങ്കിലും നിയമവിരുദ്ധമായും അന്യായമായും അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നാം അവനെ നരകത്തിലിടും. അത് അല്ലാഹുവിന് എളുപ്പമുള്ള കാര്യമാണ്.
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ഒരു വിശ്വാസിയും മറ്റൊരു വിശ്വാസിയെ കൊല്ലാൻ പാടില്ല, അയാൾ കുറ്റവാളിയായതിനാലല്ലാതെ. ആരെങ്കിലും ഒരു വിശ്വാസിയെ കൊന്നാൽ, ഒരു വിശ്വാസിയായ അടിമയെ മോചിപ്പിക്കുകയും, അയാളുടെ കുടുംബത്തിന് നൽകിയ മോചനദ്രവ്യം നൽകുകയും വേണം. അവർ (കൊല്ലപ്പെട്ടയാളുടെ) കുടുംബം നഷ്ടപരിഹാരം വിട്ടുകൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ. അയാൾ (കൊല്ലപ്പെട്ടയാൾ) നിങ്ങളോട് ശത്രുതയുള്ള ഒരു ജനതയിൽ പെട്ടവനാണെങ്കിൽ, അയാൾ വിശ്വാസിയാണെങ്കിൽ പോലും, അയാൾ തന്റെ വിശ്വാസികളായ ദാസന്മാരെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ. അയാൾ (കൊല്ലപ്പെട്ടയാൾ) അവർക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ (സമാധാന) ഉടമ്പടിയിലുള്ള ഒരു ജനതയിൽ പെട്ടവനാണെങ്കിൽ, അയാൾ തന്റെ കുടുംബത്തിന് കൈമാറിയ മോചനദ്രവ്യം നൽകുകയും, വിശ്വാസികളായ ദാസന്മാരെ മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. (അടിമയെ) ആർക്കെങ്കിലും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, അയാൾ (കൊലയാളി) തുടർച്ചയായി രണ്ട് മാസം അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കട്ടെ. അല്ലാഹു എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാണ്.
وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا
wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).
ആരെങ്കിലും ഒരു വിശ്വാസിയെ മനഃപൂർവ്വം കൊലപ്പെടുത്തിയാൽ, അവൻ എന്നെന്നും അവിടെ വസിക്കുന്ന നരകമായിരിക്കും പ്രതിഫലം. അല്ലാഹു അവനോട് കോപിക്കുകയും അവനെ ശപിക്കുകയും ചെയ്തു. അവന് വേണ്ടി വലിയ ശിക്ഷ ഒരുക്കിവെക്കുകയും ചെയ്തു.
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
അതിനാലാണ് ഇസ്രായീൽ സന്തതികൾക്ക് നാം ഇപ്രകാരം വിധി നൽകിയത്: മറ്റൊരാളെ കൊന്നതിന് പ്രതികാരമായിട്ടോ ഭൂമിയിൽ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കിയതിന് പ്രതികാരമായിട്ടോ അല്ലാതെ വല്ലവനും ഒരാളെ കൊലപ്പെടുത്തിയാൽ, അവൻ മുഴുവൻ മനുഷ്യരെയും കൊലപ്പെടുത്തിയതിന് തുല്യമാണ്. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ വല്ലവനും രക്ഷിച്ചാൽ, അവൻ മുഴുവൻ മനുഷ്യരുടെയും ജീവൻ രക്ഷിച്ചതിന് തുല്യമാണ്. തീർച്ചയായും നമ്മുടെ ദൂതൻ വ്യക്തമായ തെളിവുകളുമായി അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. എന്നാൽ അതിനുശേഷം അവരിൽ പലരും ഭൂമിയിൽ അതിക്രമം പ്രവർത്തിച്ചു.