وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
அவர்களுக்கு அதில் (தோராவில்) நாம் நிலைநாட்டியுள்ளோம், உயிருக்கு உயிர், கண்ணுக்குக் கண், மூக்குக்கு மூக்கு, காதுக்குக் காது, பல்லுக்குப் பல் என்றும், காயங்களுக்கும் கிஸாஸ் (அதே பதில்) உண்டு என்றும். எவர் (கிஸாஸ் பெறும் உரிமையை) கைவிடுகிறாரோ, அது அவருடைய பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாகிவிடும். எவர் அல்லாஹ் அருளியபடி காரியங்களைத் தீர்மானிக்கவில்லையோ, அவர்கள் அநியாயக்காரர்கள் ஆவார்கள்.