قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
རྒྱལ་པོའི་མི་མང་གི་འགོ་འཁྲིད་ཚོས་“མི་འདི་ནི་དངོས་གནས་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ།
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
ཁོང་ཚོས་(མདའ་རྩེད་མཁན་ཚོས་) "ཨོ་མུ་སཱ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ལ་འཕེན་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ང་ཚོས་འཕེན་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།"
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
ཁོས་(མོ་སེ་)ལན་དུ་ "དེ་(ཐོག་མར་)གཡུག་ཤོག" ཅེས་བཤད། དེ་བས་ཁོང་ཚོས་དེ་འཕངས་རྗེས་ཁོང་ཚོས་མི་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་མི་རྣམས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པ་རེད།
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་ན། དེར་བརྟེན་གློ་བུར་དུ་ཁོས་ཁོ་ཚོའི་རྫུན་གཏམ་ཚང་མ་ཁྱུར་མིད་བཏང་བ་རེད།
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
དེ་ནས་བདེན་པ་བདེན་དཔང་བྱས་པས་ཁོ་ཚོས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དུ་གྱུར།
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོ་ས་ཆ་དེར་ཕམ་པར་གྱུར་ནས་ཁོང་ཚོ་མི་དགའ་བའི་མི་རིགས་ཤིག་ཏུ་གྱུར་ཡོད།
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
ང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་དང་།
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(དེ་ཡང་) མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན།"
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
ཕ་རོའོ་ཡིས་ "ངས་ཁྱོད་ལ་ཆོག་མཆན་མ་སྤྲད་གོང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་དོན་ཅི་ཡིན་ནམ། དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་ནང་དུ་འཆར་གཞི་བཏིང་བའི་གཡོ་ཐབས་ཤིག་རེད།
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ཁོང་ཚོས་(མཚོན་ཆ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་)ལན་དུ་ “ང་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྒྱུ་ཡིན།
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོ་ལ་དགྲ་ལན་མ་སྤྲད་པར་ཁོང་ཚོ་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡོང་སྐབས་ང་ཚོས་ང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་ཚིག་དུམ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རེད།" (ཁོང་ཚོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་) "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ།
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(མོ་ཤེ་ལ) “ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོར་བསླུ་བྲིད་གཏོང་བའི་བདེན་དཔང་གང་ཞིག་འཁྱེར་ཡོང་ནའང་། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མིན” ཞེས་བཤད།
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་བདེན་པ་དེ་ཁོང་ཚོར་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"འདི་ནི་ངོ་མ་མཚོན་ཆ་ཞིག་རེད།"
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
མོ་ཤེས་ “ཁྱོད་ཚོའི་སྐོར་ལ་བྱུང་སྐབས་བདེན་པ་ལ་འདི་ནི་མཐུ་རྩལ་ཡིན་ནམ།” མཚོན་ཆ་མཁན་ཚོས་རྒྱལ་ཁ་མ་ཐོབ་ནའང་།"
فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
དེར་བརྟེན་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་ཡོང་སྐབས་མོ་ཤེས་ཁོ་ཚོར་ “ཁྱོད་ཚོས་གང་འཕེན་འདོད་པ་དེ་འཕེན་ཤོག་” ཅེས་སྨྲས་སོ།
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་དེ་བཏང་རྗེས་མུ་ས་ཡིས་ "ཁྱོད་ཀྱིས་བྱེད་བཞིན་པ་དེ་མདའ་རྩེད་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མདའ་རྩེད་དེའི་རྫུན་མ་གསལ་སྟོན་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་གྱི་ལས་ཀ་མུ་མཐུད་དུ་བྱེད་དུ་འཇུག་མི་སྲིད།"
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
ང་ཚོས་མོ་སེ་ལ་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དགུ་སྤྲད་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོར་དྲིས་དང་། མོ་སེ་ཁོང་ཚོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྐབས་ཕ་རོ་ཡིས་ཁོང་ལ་ "ཨོ་མུ་སཱ།
فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى
fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་མདའ་རྩེད་འཁྱེར་ཡོང་ངེས་ཡིན། དེར་བརྟེན་ང་ཚོ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་བར་ལ་གྲོས་མཐུན་ཞིག་བཞག་ནས་ང་ཚོས་འགལ་འཛོལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཁྱེད་ལ་ཡང་ས་ཆ་ཁ་གསལ་ཞིག་ཏུ་མི་བྱེད།"
قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى
qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).
ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "(ཆིངས་ཡིག་)དུས་ཚོད་(ང་ཚོ་ཁྱེད་དང་མཇལ་འཛོམས་བྱེད་པའི་དུས་ཚོད་)ནི་དུས་ཆེན་གྱི་ཉིན་མོ་ཡིན་པ་དང་།
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى
qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.
མུ་ས་(Musa)ཡིས་ཁོང་ཚོར་(མཆོད་རྟེན་མཁས་པ་རྣམས་ལ་) "ཁྱེད་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཁྱེད་ཚོ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་རྫུན་མ་བཤད་རོགས། དེ་མིན་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཚོ་ཉེས་ཆད་ཀྱིས་གཏོར་བརླག་གཏོང་གི་རེད།" རྫུན་གཏམ་གསར་གཏོད་བྱེད་མཁན་ཚོར་གྱོང་གུད་ཅི་འདྲ་ཞིག་རེད་ཨང་།
فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى
fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.
དེ་བས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ལས་དོན་སྐོར་ལ་རྩོད་པ་བརྒྱབ་པ་དང་ཁོང་ཚོས་(ཁོང་ཚོའི་)ཁ་བརྡ་གསང་བར་ཉར་ཡོད།
قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى
qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.
ཁོང་ཚོས་(སྒྱུ་མ་མཁན་ཚོས་)"དོན་དངོས་སུ་མི་དེ་གཉིས་ནི་སྒྱུ་མ་མཁན་ཡིན་པས་ཁོང་ཚོའི་སྒྱུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱེད་ཚོ་(ཕ་རོའོ)ཡུལ་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་འདོད་ཡོད་པ་དང་། ཁྱེད་ཚོའི་ལུགས་སྲོལ་གཙོ་བོ་རྣམས་གཏོར་བརླག་གཏོང་འདོད་ཡོད།"
فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى
fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.
ཁྱེད་རང་གི་གཡོ་ཐབས་ཚང་མ་བསྡུ་རུབ་བྱས་ནས་(མཚར་སྡུག་)དེ་ནས་གྲལ་བསྟར་བཞིན་དུ་ཡོང་དང་། དངོས་གནས་དེ་རིང་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མཁན་དེ་བསོད་ནམས་ཅན་ཞིག་རེད།"
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.
ཁོང་ཚོས་ "ཨོ་མུ་ས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (དང་པོ) བཏང་བ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ང་ཚོས་ཐོག་མར་བཏང་བ་ཡིན་ནམ།"
قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى
qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.
ཁོས་(མོ་སེ་) “སྐུ་མཁྱེན། འཕེན་རོགས།” དེ་ནས་གློ་བུར་དུ་ཁོང་ཚོའི་ཐག་པ་དང་ལྕགས་ཐག་དེ་ཚོ་ཁོང་ལ་(མོ་སེ་)མགྱོགས་པོ་འཕུར་བཞིན་པ་ནང་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་མདའ་རྩེད་ཀྱི་དབང་གིས་མངོན་པར་བྱུང་།
فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى
fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.
དེར་བརྟེན་མུ་སའི་སེམས་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་བྱུང་།
قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى
qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.
ང་ཚོས་"འཇིགས་སྣང་མ་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ནི་ཆེས་མཐོའི་(རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མཁན)ཡིན་ཞེས་བཤད།
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
ཁྱེད་ཀྱི་ལག་པ་གཡས་པའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་གཡུག་ན་དེས་ཁོང་ཚོས་བཟོས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ངེས་པར་དུ་མིད་པར་འགྱུར། ཁོང་ཚོས་བཟོས་པ་དེ་ནི་མདའ་རྩེད་ཀྱི་གཡོ་ཐབས་ཤིག་རེད། མཚོན་ཆ་བཟོ་མཁན་དེ་གང་ནས་ཡོང་ཡང་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་ཐུབ།”
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى
fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.
སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ང་ཚོས་ཨ་རོན་དང་མོ་ཤེའི་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་བྱས་ཡོད་”ཅེས་སྨྲས་སོ།
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
ཁོང་ཚོས་(མཆོད་རྟེན་བཞེངས་མཁན་ཚོས་)"ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དཔང་རྟགས་གསལ་པོ་(ངོ་མཚར་ཅན་)ལ་གཞི་བཅོལ་ནས་འདེམས་སྒྲུག་བྱེད་ཀྱི་མིན།
اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.
ང་ཚོས་ང་ཚོའི་དཀོན་མཆོག་ལ་དངོས་གནས་ཡིད་ཆེས་བྱས་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁོང་གིས་ང་ཚོའི་ནོར་འཁྲུལ་དང་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོར་བཀལ་བའི་མདའ་རྩེད་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་རྒྱུ་ཡིན། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་(ཁོང་གི་བྱ་དགའ)ཡག་པོ་དང་། བརྟན་པོ་(ཁོང་གི་ཉེས་ཆད་)ཡིན།”
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོའི་མི་རིགས་ཀྱི་ནང་ནས་མི་དད་པ་ཅན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "མི་འདི་ཁྱེད་ལྟ་བུའི་མི་ཞིག་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད། ཁྱེད་ལས་མཐོ་བའི་མི་ཞིག་བྱེད་འདོད་ཡོད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་པ་ཡོད་ན། ཁོང་གིས་ལྷ་མོ་ཞིག་བཏང་ཡོད་སྲིད།
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ
fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).
།དེ་ནས་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་དུས་གཏན་འཁེལ་བྱས་པའི་ཉིན་མོ་དེར་འཛོམས་ཏེ།
وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ
wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).
ཁྱེད་ཚོ་ཚང་མ་མཉམ་དུ་ཤོག་ཅེས་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱས།
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ
la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་ན་ང་ཚོས་མཆོད་རྟེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་དགོས།”
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས་)ཁོང་ཚོར་ “ཁྱོད་ཚོས་གང་འཕེན་འདོད་པ་དེ་འཕེན་ཤིག” ཅེས་གསུངས།
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ
fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).
དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་རང་རང་གི་ཐག་པ་དང་དབྱུག་པ་རྣམས་མར་གཡུག་ནས་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱིས་ང་ཚོར་ངེས་པར་དུ་རྒྱལ་ཁ་འཐོབ་ངེས་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
དེ་ནས་མོ་ཤེས་རང་གི་དབྱུག་པ་མར་འཕངས་པ་དང་གློ་བུར་དུ་ཁོང་ཚོས་བཟོས་པའི་རྫུན་མ་རྣམས་ཁྱུར་མིད་བཏང་ངོ་།
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ
fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
དེར་བརྟེན་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ནས།
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
ང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་དང་།
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(དེ་ཡང་) མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན།"
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ང་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིར་ལོག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ང་ཚོ་འཇིགས་དགོས་དོན་གང་ཡང་མེད།
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ "ཨོ་མདའ་རྩེད་པ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཁོང་གིས་ཁས་ལེན་བྱས་པ་ལྟར་ང་ཚོར་(གློད་གྲོལ་)གནང་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་(ཁྱེད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ལ་ལན་ཐོབ་ན་)ལམ་སྟོན་བྱེད་མཁན་ཡིན།"