قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
A fáraók vezetői ezt mondták: „Ez az ember valóban okos varázsló,
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
(A mágusok) ezt mondták: „Ó, Mózes! Te dobsz először, vagy mi dobunk?”
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
(Mózes) így válaszolt: „Dobd el (először)!” Miután eldobták, megbabonázták az emberek szemét, és megrémítették őket, mert nagy (csodálatos) varázslatot mutattak be.
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
És kinyilatkoztattuk Mózesnek: „Dobd le a botodat!” És hirtelen lenyelte minden hazugságukat.
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
Aztán bebizonyosodott az igazság, és minden, amit tettek, hiábavaló volt.
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
Így vereséget szenvedtek azon a helyen, és megvetendő néppé váltak.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
A varázslók pedig azonnal leborultak és arcra borultak.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
Azt mondták: „Hiszünk a világok Urában,
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(nevezetesen) Mózes és Áron Ura.”
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
A fáraó azt mondta: „Miért hisztek benne, mielőtt engedélyt adok nektek? Valójában ez egy csel, amit ebben a városban terveztetek, hogy kiűzzétek a lakóit. Később megtudjátok (tetteitek következményeit)”.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
(A mágusok) így feleltek: „Bizony, visszatérünk Urunkhoz.”
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
És nem rajtunk álltál bosszút, hanem azért, mert hittünk Urunk verseiben, amikor azok eljöttek hozzánk." (Imádkoztak): "Urunk, adj nekünk türelmet, és haljunk meg muszlimként (meghódolva Neked)."
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
És azt mondták (Mózesnek): „Bármilyen bizonyítékot is hozol fel nekünk, hogy elbűvölj minket, nem fogunk hinni neked.”
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
Amikor tehát az igazság elérkezett hozzájuk Tőlünk, azt mondták: „Ez igazi varázslat.”
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
Mózes ezt mondta: „Méltóak vagytok-e arra, hogy az igazságról azt mondjátok, amikor hozzátok kerül a sor: »Varázslat ez?« Mégsem fognak a varázslók győzedelmeskedni.”
فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
Amikor tehát megérkeztek a varázslók, Mózes így szólt hozzájuk: „Dobjatok, amit dobni akartok!”
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
Miután eldobták, Mózes azt mondta: „Amit tesztek, az varázslat. Allah felfedi majd a varázslat hamisságát. Allah nem engedi, hogy folytatódjon azoknak a munkája, akik kárt okoznak.”
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
És valóban, kilenc világos csodát adtunk Mózesnek, ezért kérdezd meg Izrael fiait, amikor Mózes elment hozzájuk, a fáraó így szólt hozzá: „Ó, Mózes! Valóban gyanítom, hogy varázslat hatása alatt állsz.”
فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى
fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).
Szóval biztosan elhozunk majd nektek ilyen varázslatot, úgyhogy egyeztessetek meg egy találkozóról köztetek, amit mi nem sértünk meg, és sem te (sem) nem, nyílt helyen."
قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى
qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).
(Mózes) azt mondta: „A (veletek való találkozásunk) ideje ünnepnap, és reggel (duha) gyűljön össze a nép.”
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى
qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.
Mózes azt mondta nekik (a mágusoknak): „Jaj nektek! Ne hazudjatok Allah ellen, nehogy büntetéssel pusztítson el titeket.” És micsoda veszteség ez azoknak, akik hazugságokat találnak ki.
فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى
fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.
Így vitatkoztak a dolgaikról, és titokban tartották (a beszélgetéseiket).
قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى
qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.
Azt mondták (a mágusok): „Valóban, ez a két ember mágus, akik kettejük mágiájával ki akarnak űzni titeket (a fáraót) az országotokból, és le akarják rombolni fő szokásaitokat.”
فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى
fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.
Szóval gyűjtsd össze az összes trükködet (varázslatodat), majd jöjjetek sorban, és valóban, szerencsés az, aki ma nyer."
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.
Azt mondták: „Ó, Mózes! Te dobtál (először), vagy mi dobtunk először?”
قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى
qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.
(Mózes) azt mondta: „Kérlek, dobj!” Ekkor hirtelen megjelentek neki (Mózesnek) köteleik és botjaik, mintha gyorsan mászott volna, a varázslatuk miatt.
فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى
fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.
Mózes ezért félelmet érzett a szívében.
قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى
qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.
Azt mondtuk: „Ne félj! Bizony, te vagy a legfelsőbb (győztes).”
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
És dobd el, ami a jobb kezedben van, biztosan elnyeli, amit alkottak! Amit alkottak, az csak egy varázslat volt (puszta). És a mágus nem fog nyerni, bárhonnan is jön.”
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى
fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.
Akkor meghajoltak a mágusok, és ezt mondták: „Hiszünk Áron és Mózes Istenében.”
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
Azt mondták (a mágusok): „Nem a hozzánk eljutott egyértelmű bizonyítékok (csodák) és a minket teremtő (Allah) alapján fogunk választani (engedelmeskedni) neked. Döntsd el hát, mit akarsz dönteni. Valójában csak az evilági életről dönthetsz.”
اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.
Igazán hittünk Istenünkben, hogy megbocsássa hibáinkat és a ránk erőltetett varázslatot. Allah jobb (jutalom) és örökkévalóbb (büntetés).”
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
Így szóltak népük hitetlenjeinek vezetői: „Ez az ember nem más, mint egy hozzátok hasonló ember, aki nemesebb akar lenni nálatok. Ha Allah úgy akarta volna, küldött volna egy angyalt. Soha nem hallottunk (ilyen kiáltást) őseink (idejében).”
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ
fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).
Akkor összegyűltek a mágusok a kijelölt napon a (meghatározott) időben,
وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ
wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).
és hirdette a népnek: „Gyűljetek össze mindnyájan,
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ
la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).
hogy kövessük a mágusokat, ha ők győznek.”
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
(Mózes) azt mondta nekik: „Dobjatok, amit dobni akartok!”
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ
fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).
Akkor elhajították köteleiket és botjaikat, és ezt mondták: „A fáraó hatalmával biztosan győzni fogunk!”
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
Mózes ekkor elhajította a botját, és hirtelen lenyelte a kitalált hamisítványokat.
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ
fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
A varázslók tehát leborultak és leborultak.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
Azt mondták: „Hiszünk a világok Urában,
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(nevezetesen) Mózes és Áron Ura.”
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Azt mondták: „Nincs mitől félnünk, mert visszatérünk Urunkhoz.
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
És azt mondták: „Ó, varázsló! Imádkozz az Uradhoz, hogy (szabadítson el) minket aszerint, amit ígért neked; bizony mi (ha imád meghallgatásra talál) leszünk azok, akiket igaz útra terel.”