قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
Фараон ижәлар рԥызацәа ирҳәеит: «Ари ауаҩы лаԥшхырԥаҩ ҟәышуп
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
Урҭ (аҟәыдырԥаҩцәа) рҳәеит: «Уа Муса, раԥхьа уара уҭажьуама, мамзаргьы ҳара иаҳҭаҳажьуама?»
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
Уи (Муса) аҭак ҟаиҵеит: «Раԥхьа иқәыжь!» Убри аҟнытә урҭ анырҭарыжь ашьҭахь, ауаа рыблақәа рылаԥшхырԥага ҟарҵеит, ауаа дыршәеит, избан акәзар урҭ амагиа ду (иџьашьахәу) аадырԥшуан.
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
Улабашьа кажь! Убри аҟнытә иаалырҟьаны урҭ рымцқәа зегьы лбаанадеит.
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
Убасҟан аиаша шьақәдырӷәӷәеит, иҟарҵоз зегьы башан.
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
Убри аҟнытә урҭ уи аҭыԥ аҿы иаҵахеит, насгьы ихәымгоу жәларны иҟалеит.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
Алаԥшхырԥаҩцәагьы иаразнак рыҽкажьны ихырхәеит.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
Адунеиқәа зегьы рынцәа дазхаҳҵоит, — рҳәеит.
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
Фараон иҳәеит: «Сара азин шәысҭаанӡа, уи шәизхашәҵозеи?
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара Ҳанцәа иахь ҳхынҳәуеит.
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
Уара ҳара ҳҟынтә ашьоура ҟаумҵеит, ҳ-Анцәа иажәеинраалақәа ҳара ҳахь ианааи ҳазхарҵоз азы ауп.
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Ҳара ҳалаԥшхырԥаразы иарбан шьақәырӷәӷәаразаалакгьы иаҳзаауго, ҳара уара уҳазхаҵаӡом».
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
Ҳара ҳҟынтәи аҵабырг анрызнеи, ари лаԥшхырԥагаҵәҟьоуп рҳәеит.
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
Муса иҳәеит: «Ииашоума шәара шәзы аиаша аҳәара, ари лаԥшхырԥагаума?» Алаԥшхырԥаҩцәа аиааира шрымгазгьы".
فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
Убри аҟнытә, аҟәыдырԥаҩцәа анааи, Муса ус реиҳәеит: «Ишәҭаху шәыршә!»
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
Урҭ анырҭарыжь ашьҭахь, Муса иҳәеит: «Шәара иҟашәҵо лаԥшхырԥагоуп, ҵабыргны, Аллаҳ уи лаԥшхырԥага амцра ааирԥшуеит.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
Ҳара Муса жәа-џьашьахәык иаҳҭеит, убри аҟнытә Исраил иԥацәа шәразҵаа, Муса урҭ рахь даннеи, Фараон иеиҳәеит: «Уа Муса!
فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى
fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).
Убри аҟнытә ҳара хымԥада абри аҩыза амагиа шәара ишәзааҳгоит, убри аҟнытә шәареи ҳареи ҳаиқәшәаразы аиқәшаҳаҭра шәыбжьашәҵа, ҳара уи еилаҳмгаӡо, шәаргьы иаарту аҭыԥ аҿы”.
قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى
qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).
Уи (Муса) иҳәеит: «Шәара ҳаиқәшәаразы аамҭа аныҳәамш аҽны ауп, ажәлар шьыжьымҭан еизалааит».
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى
qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.
Муса урҭ иреиҳәоит: «Урыцҳара шәымазааит, Аллаҳ амц ишәымҳәан, шәара шәықәихырц азы». Насгьы закәытә цәыӡузеи амц зхәыцуа рзы.
فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى
fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.
Убри аҟнытә урҭ русқәа ирылацәажәон, реицәажәарақәа маӡаны ирыхьчон.
قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى
qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.
Урҭ (алаԥшхырԥаҩцәа) ирҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, абарҭ аҩыџьа лаԥшхырԥаҩцәоуп, рлаԥшхырԥагала шәара (Фараон) шәтәыла шәалырцарц зҭаху, шәҵас хадақәа рықәхра зҭаху.
فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى
fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.
Убри аҟнытә шәмагиа зегьы еизга, нас еишьҭагыланы шәааи, ииашаҵәҟьаны, иахьа аиааира згаз насыԥ имоуп".
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.
Урҭ ирҳәеит: «Уа Муса, уара уоума раԥхьа иқәуҵаз, мамзаргьы ҳара ҳакәу раԥхьа иқәуҵаз?»
قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى
qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.
Иара (Моисеи) иҳәеит, “Кәхаҵкы, иҭашәыршә!” Иаалырҟьаны рыбахәқәеи рылабашьақәеи рылаԥшхырԥагақәа ирыхҟьаны, дыҵысны дцозшәа иара (Мусеи) иҿаԥхьа иааԥшит.
فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى
fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.
Убри аҟнытә Мыса игәаҿы ашәара ааиныԥшит.
قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى
qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.
Ҳара иаҳҳәеит: «Умшәан, ҵабыргны, уара уеиҳабуп.
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
Уарӷьа напы ианугьы кажь, урҭ иҟарҵаз хымԥада илбаанадоит. Иҟарҵаз лаԥшхырԥагак акәын. Алаԥшхырԥаҩ дахьынтәаалакгьы аиааира игом».
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى
fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.
Нас аҟәыдырԥаҩцәа рхы ларҟәны ирҳәеит: «Ҳара Аарони Мысеи рынцәа дазхаҳҵеит».
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
Урҭ (аҟәыӷацәа) ирҳәеит: "Ҳара ҳазшаз иаахтыҵәҟьоу ашьақәырӷәӷәарақәа (аџьашьахәқәа) рыла шәара шәалҳхӡом. Убри аҟнытә шәара ишәыӡбарц ишәҭаху шәыӡба.
اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.
Ҳара ииашаҵәҟьаны ҳанцәа даҳхаҳҵеит, ҳагхақәеи иҳақәуҵаз алаԥшхырԥареи ҳанаижьырц азы. Аллаҳгьы еиҳа еиӷьуп, еиҳагьы наӡаӡатәиуп».
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
Убри аҟнытә рыуаажәлар рҟынтә амапкыҩцәа рԥызацәа ирҳәеит: «Ари ауаҩы шәара шәеиԥш ауаҩы иоуп, шәара шәаасҭа еиҳа иҳараку ауаҩы иакәны дҟаларц иҭахуп. Аллаҳ иҭахызҭгьы, маалықьк дааишьҭуан.
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ
fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).
Нас, аҟәыдырԥаҩцәа, иазыԥҵәаз амш аҽны, еизеит.
وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ
wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).
Ажәлар ирылеиҳәеит: «Шәааи, шәааи
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ
la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).
Убри аҟнытә ҳара аҟәыӷацәа ҳрышьҭалоит, урҭ аиааира ргар».
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
Иара (Муса) урҭ иреиҳәеит: «Ишәҭаху шәықәыжь».
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ
fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).
Нас, рмахақәеи рлабашьақәеи нкажьны, Фараон имчхарала, хымԥада аиааира ҳгоит, — рҳәеит.
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
Нас Муса илабашьа нықәижьит, иаалырҟьаны урҭ еиқәдыршәаз амцтә маҭәахәқәа лбаанадеит.
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ
fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
Убри аҟнытә аҟәыдырԥаҩцәа рыҽкажьны ихырхәеит.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
Адунеиқәа зегьы рынцәа дазхаҳҵоит, — рҳәеит.
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Ҳара ҳзыцәшәо ҳәа акгьы ыҟам, избан акәзар ҳара Ҳаб иахь ҳхынҳәуеит.
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Уа аҟәыдырԥаҩ! Унцәа уиҳәа, ҳзықәиргәыӷыз ала ҳауишьҭырц, ҳара амҩа иаша ҳақәлоит».