اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى
iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.
(Dat na) we yu sista waka, den i se (to Fɛro in famili), ‘A kin sho yu di pɔsin we go kia fɔ am?’ So Wi bin gi yu bak to yu mama, so dat in at go gladi ɛn i nɔ go sɔri. Ɛn yu bin kil pɔsin wan tɛm, dɔn Wi sev yu frɔm (big) prɔblɛm dɛn ɛn Wi tray yu wit sɔm (diflɛs) prɔblɛm dɛn; dɔn yu liv sɔm ia wit di pipul dɛn na Madyan, dɔn yu, O Musa, kam di tɛm we dɛn dɔn pik, .
۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ
wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).
Ɛn wi bin mek i (Mozis) nɔ gi di uman dɛn we bin want fɔ gi (am) in bɛlɛ bifo dat; dɔn i (Mozis in brɔda) se, “A go sho yu famili we go kia fɔ am fɔ yu ɛn we dɛn go trit am fayn?”
فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
So Wi gi am bak (Mozis) to in mama, so dat in at go gladi ɛn nɔ kray, ɛn so dat i go no se Allah in prɔmis na tru, bɔt bɔku pan dɛn nɔ no.