اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى
iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.
(នោះគឺ) នៅពេលដែលប្អូនស្រីរបស់អ្នកដើរទៅ ពេលនោះនាងបាននិយាយ (ទៅកាន់ក្រុមគ្រួសាររបស់ហ្វៀរអោនថា) តើខ្ញុំអាចបង្ហាញអ្នកពីមនុស្សដែលនឹងមើលថែគាត់បានទេ? ដូច្នេះយើងបាននាំអ្នកត្រឡប់ទៅម្តាយរបស់អ្នកវិញ ដើម្បីឱ្យចិត្តរបស់នាងរីករាយ ហើយនាងនឹងមិនសោកសៅឡើយ។ ហើយអ្នកធ្លាប់បានសម្លាប់នរណាម្នាក់ បន្ទាប់មកយើងបានជួយសង្គ្រោះអ្នកពីការលំបាក (ដ៏ធំ) ហើយយើងបានសាកល្បងអ្នកជាមួយនឹងការសាកល្បង (ដ៏លំបាក) ជាច្រើន។ បន្ទាប់មកអ្នកបានរស់នៅជាច្រើនឆ្នាំក្នុងចំណោមប្រជាជនម៉ាឌីយ៉ាន បន្ទាប់មកអ្នក ឱមូសា បានមកដល់តាមពេលវេលាកំណត់។
۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ
wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).
ហើយយើងបានរារាំងគាត់ (មូសា) ពីការបំបៅដោះកូនដល់ស្ត្រីដែលចង់បំបៅដោះកូនមុននោះ រួចគាត់ (ប្អូនប្រុសរបស់មូសា) បាននិយាយថា តើខ្ញុំចង់ឱ្យខ្ញុំបង្ហាញគ្រួសារមួយដល់អ្នក ដែលនឹងមើលថែគាត់ជំនួសអ្នក ហើយពួកគេអាចប្រព្រឹត្តចំពោះគាត់បានល្អដែរឬទេ?
فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
ដូច្នេះយើងបានប្រគល់គាត់ (មូសា) ឱ្យទៅម្តាយរបស់គាត់វិញ ដើម្បីឱ្យចិត្តរបស់នាងមានសុភមង្គល និងមិនកើតទុក្ខព្រួយ ហើយដើម្បីឱ្យនាងដឹងថា ការសន្យារបស់អល់ឡោះជាការពិត ប៉ុន្តែពួកគេភាគច្រើនមិនដឹង។