اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى
iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.
(Kënë) ke nyankäi ë cath, ku lueel (tënë kɔc ke paan cɔl Pharaoh), ‘Bï ɣɛn raan bï ye tïŋ nyuɔɔth?’ Ku ɣok aacï yïn dhuɔ̈k tënë manhdu, bï puɔ̈u miɛt ku cïï dhiau. Ku yïn acï raan nɔ̈k, ku ɣok aacï yïn kony tënë (kä ril) ku themku yïn në thëm (riɛl); ku yïn acï rëër ruɔ̈ɔ̈n kɔ̈k kam kɔc ke Madyan, ku yïn, O Mothe, acï bɛ̈n në thɛɛr cï keek tääu,
۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ
wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).
Ku ɣok aacï ye (Moses) gël bï diäär wïc bïk (yeen) gël bï cïï thök ë thök; ku lueel (wën ë Mothe) an, "Bï ɣɛn yï nyuɔ̈th baai bï ye tïŋ në yï guɔ̈p ku bïk ye muk apath?"
فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Ku ɣok aacï ye (Moses) dhuɔ̈k tënë man, ago piɔ̈u miɛt ku cïï dhiau, ku bï ŋic lɔn ye wɛ̈t cï Nhialic thɔn yic, ku kɔc juëc ke keek akëc ŋic.