اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ
iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.
(sef) pan ysbrydolon ni eich mam â rhywbeth ysbrydoledig,
اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ
aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.
(hynny yw), rhowch ef (Moses) mewn cist, yna taflwch ef i'r afon (Nîl), yna gadewch i'r afon (cerrynt) ei gario i'r lan, bydd yn cael ei gymryd gan (Pharo) Fy ngelyn a'i elynion. Rwyf wedi rhoi i chi'r cariad sy'n dod oddi wrthyf; ac er mwyn i chi gael eich codi o dan Fy ngoruchwyliaeth.
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
Felly penderfynwch rhyngof fi a nhw, ac achubwch fi a'r rhai sy'n credu gyda mi."
فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ
faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).
Felly cafodd ei godi gan deulu Pharo fel y byddai (yn y dyfodol) yn dod yn elyn ac yn dristwch iddyn nhw. Yn wir, Pharo a Haman a'u byddin oedd y rhai oedd yn euog.
وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).
A dywedodd gwraig Fir'aun, "(Mae'n) gysur i'm calon ac i chi. Peidiwch â'i ladd, gobeithio y bydd o ddefnydd i ni neu byddwn yn ei gymryd fel plentyn," tra nad oeddent yn sylweddoli hynny.
وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).
A daeth calon mam Mwsa yn wag. Yn wir, bron iddo ei datgelu (y gyfrinach am Moses), oni bai ein bod wedi cryfhau ei galon, fel y byddai ymhlith y rhai sy'n credu (yn addewid Allah).
وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ
wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).
A dywedodd hi (mam Moses) wrth chwiorydd Moses, “Dilynwch ef (Moses).” Felly gwelodd ef (Moses) o bell, ond nid oeddent yn ymwybodol ohono.
۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ
wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).
A Fe’i hatalion Ni (Moses) rhag bwydo’r menywod oedd eisiau ei fwydo (ef) ar y fron cyn hynny; yna dywedodd ef (brawd Moses), “A ddangosaf i chi deulu a fydd yn gofalu amdano ar eich rhan ac a fyddant yn ei drin yn dda?”