اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ
iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.
(атап әйткәндә) әсәйеңә илһамлы нәмә менән илһам биргәндә,
اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ
aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.
(йәғни), уны (Мусаны) һандыҡҡа һалып, шунан йылғаға (Нилға) ырғыт, шунан йылға (ағым) уны ярға алып барһын, уны (Фирғәүен) Минең дошманым һәм уның дошмандары алып китер. Мин һиңә Үҙемдән килгән мөхәббәтте бүләк иттем; һәм һеҙ Минең күҙәтеү аҫтында үҫһен өсөн.
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
Шуға күрә минең менән улар араһында хәл ит һәм мине һәм минең менән бергә иман килтергәндәрҙе ҡотҡар».
فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ
faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).
Шулай итеп, уны (киләсәктә) улар өсөн дошман һәм һағыш булһын өсөн, фирғәүен ғаиләһе күтәреп ала. Ысынлап та, Фирғәүен менән Һаман һәм уларҙың ғәскәре ғәйепле булғандар.
وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Ә Фирғәүендең ҡатыны: "(Ул) минең күңелемә лә, һиңә лә йыуаныс. Үлтермә, өмөт итәбеҙ, ул беҙгә файҙалы булыр йәки беҙ уны бала итеп алабыҙ", - ти, ә улар быны һиҙмәй ҙә ҡала.
وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).
Ә Мусаның әсәһенең күңеле бушап ҡалды. Ысынлап та, ул уны (Муса тураһындағы серҙе) асырға яҙҙы, әгәр Беҙ уның күңелен нығытмаһаҡ, ул (Аллаһ вәғәҙәһенә) иман килтергәндәрҙән булыр ине.
وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ
wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Ул (Мусаның әсәһе) Мусаның апаларына: «Уға (Мусаға) эйәрегеҙ», – тине. Тимәк, ул (Муса) быны алыҫтан күрҙе, әммә улар быны һиҙмәне.
۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ
wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).
Беҙ уға (Мусаға) быға тиклем имеҙергә теләгән ҡатындарҙы имеҙергә ҡамасауланыҡ; шунан һуң ул (Мусаның ағаһы): «Мин һиңә уны һинең өсөн ҡараясаҡ һәм уның менән яҡшы мөнәсәбәттә була алырлыҡ ғаилә күрһәтәйемме?»