قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).
I (Zakaria) se, “O mi Masta, gi mi sayn.” Allah se, "Wan sayn fɔ una na fɔ mek una nɔ tɔk to mɔtalman fɔ tri dez, pas nɔmɔ wit sayn. Ɛn mɛmba (di nem) fɔ una Masta bɔku bɔku wan, ɛn glori (prez am) na ivintɛm ɛn mɔnin."
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
I (Zakaria) se, “O mi Masta, gi mi sayn.” (Allah) se, "Yu sayn na dat yu nɔ go ebul fɔ tɔk wit mɔtalman fɔ tri nɛt, pan ɔl we yu gɛt wɛlbɔdi."
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
So i kɔmɔt na di mihrab to in pipul dɛn, dɔn i mek sayn to dɛn; glori yusɛf na mɔnin ɛn ivintɛm.