قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).
Ул (Зәкәриә): «Эй, Раббым, миңә аят бир», — тине. Аллаһ Тәғәлә әйтте: «Һеҙгә өс көн буйы кешеләр менән һөйләшмәүегеҙ, тик ғибрәттәр менән генә һөйләшмәүегеҙ, Раббығыҙҙы күп телгә алығыҙ, кис һәм таң менән Уны маҡтағыҙ», — тине.
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
Ул (Зәкәриә): «Эй, Раббым, миңә аят бир», — тине. (Аллаһ): «Һеҙҙең билдәгеҙ – һау-сәләмәт булһағыҙ ҙа, кешеләр менән өс төн һөйләшә алмауығыҙ», — тине.
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
Шулай итеп, ул михрабтан үҙ халҡына сыҡты, шунан уларға ишара яһаны; иртән дә, кисен дә үҙеңде данла.