فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
بیا فرښتو هغه ته غږ وکړ، په داسې حال کې چې هغه په محراب کې ولاړ و او لمونځ یې کاوه، "الله تاسو ته د یحیی (د زیږون) په اړه ښه خبر درکوي، چې د الله له لوري د یوې کلمې تصدیق کوي، یو رول ماډل، د ځان د ساتلو توان لري (له شهوت څخه) او د متقیانو له ډلې څخه یو پیغمبر دی."
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(الله تعالی وفرمایل) "ای زکریا! موږ تا ته د یو زوی زیری درکوو چې نوم به یې یحیی وي، چې موږ هیڅکله د هغه په څیر نوم نه دی ورکړی."
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
زکریا علیه السلام وویل: "زما ربه، زه به څنګه اولاد وزېږوم، حال دا چې زما ښځه شنډه ده او زه (په خپله) ډېر بوډا شوی یم؟"
قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).
(الله) وویل: "همداسې ده." ستا رب وویل: "دا زما لپاره اسانه ده، په حقیقت کې ما ته له دې څخه مخکې پیدا کړی یې، که څه هم (په هغه وخت کې) ته هیڅ شکل نه درلودې."
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
نو موږ د هغه دعا قبوله کړه او هغه ته مو یحیی ورکړ او د هغه ښځه مو (د امیندوارۍ وړ) کړه. بېشکه دوی تل د نیکۍ په لور ګړندي وو، او دوی له موږ څخه په امید او ویره سره دعا کوله. او دوی زموږ په وړاندې عاجز وو.