وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
நாம் குறித்த நேரத்தில் மூசா (ரலி) வந்தபோது, அல்லாஹ் அவரிடம் நேரடியாகப் பேசியிருந்தான். அப்போது மூசா, "என் இறைவா! உன்னைக் காண்பாயாக!" என்று கூறினார். அல்லாஹ், "நீ என்னைக் காணமாட்டாய். ஆனால், இந்த மலையைப் பார். அது வழக்கம் போல் தன் இடத்தில் இருந்தால், நிச்சயமாக நீ என்னைக் காண்பாய்" என்று கூறினான். அவ்வாறே, அவருடைய இறைவன் அந்த மலைக்கு (தன் மகத்துவத்தை) வெளிப்படுத்தியபோது, அந்த மலை அழிந்தது, மூசா மயங்கி விழுந்தார். மூசா சுயநினைவு பெற்ற பிறகு, "உனக்கே புகழ், நான் உன்னிடம் பாவமன்னிப்பு கோருகிறேன், நம்பிக்கை கொண்டவர்களில் நானே முதன்மையானவன்" என்று கூறினார்.