وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
ហើយនៅពេលដែលម៉ូសេបានមកដល់ (មូណាចាត) នៅពេលដែលយើងបានកំណត់ ហើយអល់ឡោះបានមានបន្ទូល (ដោយផ្ទាល់) ទៅកាន់គាត់ (ម៉ូសេ) បាននិយាយថា "ឱព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ សូមទ្រង់លេចមករកខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចមើលឃើញអ្នក"។ (អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "អ្នកនឹងមើលមិនឃើញខ្ញុំទេ ប៉ុន្តែចូរមើលភ្នំចុះ ប្រសិនបើវានៅតែនៅកន្លែងរបស់វា (ដូចធម្មតា) អ្នកប្រាកដជានឹងអាចមើលឃើញខ្ញុំ"។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់របស់គាត់បានបង្ហាញ (ភាពអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់) ទៅកាន់ភ្នំ ភ្នំនោះត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយមូសាបានសន្លប់បាត់ស្មារតី។ បន្ទាប់ពីម៉ូសេបានដឹងខ្លួនឡើងវិញ គាត់បាននិយាយថា "សូមសិរីល្អដល់ទ្រង់ ខ្ញុំប្រែចិត្តចំពោះទ្រង់ ហើយខ្ញុំជាអ្នកដំបូងគេដែលជឿ"។