قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ
qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).
Тэр (Мосе) “Самири аа, чамайг юу (ингэхэд) хүргэв?” гэж асуув.
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.
Тэр (Самири) хариуд нь “Би тэдний мэдэхгүй зүйлийг мэдэж байгаа тул элчийн мөрнөөс атга (шороо) аваад (галд) шидсэн тул миний хүсэл намайг уруу татсан” гэж хэлэв.
قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا
qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).
Тэр (Мосе) “Яв! Тиймээс амьдралдаа (энэ ертөнцөд) чи зөвхөн ‘Надад бүү хүр’ гэж хэлж чадна. Тэгээд чи (хойш насандаа) зайлсхийж чадахгүй амлагдсан шийтгэлийг заавал хүртэх болно, мөн чиний үргэлжлүүлэн шүтдэг бурхан руу хар даа. Бид түүнийг гарцаагүй шатааж, дараа нь түүнийг (үнсийг) далайд (тараан) цацна” гэж хэлэв.