قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ
qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).
ओ (मूसा) कहलनि, "हे समरी अहाँ केँ (एना करबाक लेल) की प्रेरित केलक?"
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.
ओ (समीरी) उत्तर देलथिन, “हमरा किछु एहन बात बुझल अछि जे ओ सभ नहि जनैत छथि, तेँ हम प्रेरितक कदम सँ मुट्ठी भरि (माटि) ल’ क’ ओकरा (आगि मे) फेकि देलहुँ, एहि तरहेँ हमर इच्छा हमरा लोभौलक।”
قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا
qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).
ओ (मूसा) कहलनि, "जाउ! तेँ सचमुच जीवन मे (एहि संसार मे) अहाँ (केवल) कहि सकैत छी जे, '(हमरा) केँ नहि छूउ।' आ अहाँ केँ (ओह सजा) अवश्य भेटत जे (परलोक मे) प्रतिज्ञा कयल गेल अछि, जकरा सँ अहाँ सभ नहि बचि सकब, आ अपन देवता केँ देखू, जिनकर अहाँ एखनो पूजा करैत छी। हम सभ हुनका निश्चित रूप सँ जरा देब, तखन सचमुच हम सभ हुनका (हुनकर राख) छिड़िया देब।" समुद्र मे (बिखरि गेल)।