قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ
qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).
उसने (मूसा) आख्या, "हे समीरी तुसेंगी (ऐसा करने लेई) केह् प्रेरित कीता?"
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.
उने (समीरी) जवाब दित्ता, “मैं इक गल्ल जानना आं जेड़ी उनेंगी नेई पता, इस करी मैं प्रेरित दे कदमें थमां इक मुट्ठी (मिट्टी) लेई लेआ ते उसी (आग च) सुट्टी दित्ता, इस चाल्ली मेरी इच्छा ने मिगी लुभाया।”
قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا
qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).
उने (मूसा) आखया, "जाओ! तां सचमुच जीवन च (इस संसार च) तुस (केवल) आख सकदे ओ, '(मेरे) गी नेईं छूओ।' समुंदर (बिखरे) च।