وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
മൂസായ്ക്ക് നാൽപത് രാവുകൾ നാം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക). എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം (പോയ) ശേഷം നിങ്ങൾ (ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ) ബലിയർപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ അക്രമികളായി.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
മൂസാ തന്റെ ജനതയോട് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക): എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ (ബലിയർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്) നിങ്ങളോട് തന്നെ അന്യായം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കുകയും നിങ്ങളെത്തന്നെ നിഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ അടുക്കൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമായിരിക്കും. അവൻ നിങ്ങളുടെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കും. തീർച്ചയായും അവൻ പശ്ചാത്താപം ഏറെ സ്വീകരിക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
തീർച്ചയായും മൂസാ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ സത്യത്തിൻറെ തെളിവുകളും കൊണ്ട് വരികയുണ്ടായി. എന്നിട്ടദ്ദേഹം (പോയതിന്) ശേഷം നിങ്ങൾ കാളക്കുട്ടിയെ (ബലിയായി) സ്വീകരിച്ചു. എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ അക്രമികളായി.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).
"നിങ്ങളോട് നാം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും, നിങ്ങൾക്ക് മീതെ പർവ്വതത്തെ (സീനായി) ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്ത സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). "നിങ്ങൾക്ക് നാം നൽകിയത് മുറുകെപ്പിടിക്കുക, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക!" അവർ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ കേട്ടു, പക്ഷേ അനുസരിച്ചില്ല." അവരുടെ അവിശ്വാസം നിമിത്തം കാളക്കുട്ടി അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തുളച്ചു കയറി. പറയുക: "നിങ്ങൾ വിശ്വാസികളാണെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നിങ്ങളോട് കൽപ്പിക്കുന്നത് വളരെ മോശമാണ്!"
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
വേദക്കാർ (മുഹമ്മദ് നബിയേ,) നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു, ആകാശത്ത് നിന്ന് അവർക്ക് ഒരു ഗ്രന്ഥം ഇറക്കിത്തരണമെന്ന്. തീർച്ചയായും അവർ മൂസായോട് അതിനേക്കാൾ മഹത്തായത് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവർ പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിനെ ഞങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥമായി കാണിച്ചുതരണം." അങ്ങനെ അവരുടെ അതിക്രമം കാരണം അവർക്ക് ഇടിമിന്നലേറ്റു. വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ കണ്ടതിനുശേഷം അവർ കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിച്ചു. എന്നാൽ നാം അവർക്ക് പൊറുത്തുകൊടുത്തു, മൂസായ്ക്ക് നാം യഥാർത്ഥ അധികാരം നൽകി.
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).
മൂസാ (സീനായ് പർവതത്തിലേക്ക്) പോയതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനത സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ, അതിന്റെ ശരീരവും മുരളുന്ന ശബ്ദവുമുള്ളതായി നിർമ്മിച്ചു. അവർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതാണോ ആ കാളക്കുട്ടിക്ക് അവരോട് സംസാരിക്കാനോ അവർക്ക് വഴി കാണിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്ന്? അവർ അതിനെ (ഒരു വിഗ്രഹമായി) സ്വീകരിച്ചു. അവർ അക്രമികളായിരുന്നു.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം കോപവും ദുഃഖവും കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പോയപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തൊരു ക്രൂരതയാണ് ചെയ്തത്! നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തെ നിങ്ങൾ ലംഘിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?" മൂസാ ഫലകം (തോറ) താഴെയിട്ട് തന്റെ സഹോദരന്റെ (ഹാറൂന്റെ) തല പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. (ഹാറൂൺ) പറഞ്ഞു: "എന്റെ അമ്മയുടെ മകനേ! ഈ ആളുകൾ എന്നെ ദുർബലനായി കണക്കാക്കി എന്നെ കൊല്ലാൻ പോവുകയാണ്. അതിനാൽ എന്റെ ദുരിതത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കരുത്. എന്നെ ഒരു അക്രമിയായി കണക്കാക്കരുത്."
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ
innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).
തീർച്ചയായും, ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ (ഒരു പ്രതിമയെ) ഉണ്ടാക്കുന്നവരാരോ അവർ ഒരു ദിവസം അവരുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള കോപത്തിനും, ഐഹികജീവിതത്തിൽ നിന്ദ്യതയ്ക്കും പാത്രമാകും. അപ്രകാരമാണ് കള്ളം പറയുന്നവർക്ക് നാം പ്രതിഫലം നൽകുന്നത്.
قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ
qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).
അവൻ (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: നീ പോന്നതിന് ശേഷം നിൻറെ ജനതയെ നാം പരീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. സാമിരികൾ അവരെ വഴിതെറ്റിച്ചു.
قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ
qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം നിങ്ങളുടെ കരാർ ലംഘിച്ചതല്ല, മറിച്ച് (ഫിർഔന്റെ) ജനങ്ങളുടെ ആഭരണങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ ഭാരം ഞങ്ങൾ വഹിക്കേണ്ടിവന്നു, തുടർന്ന് ഞങ്ങൾ അത് (തീയിൽ) എറിഞ്ഞു, അതുപോലെ സാമിരിയും അത് എറിഞ്ഞു."
فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ
fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).
പിന്നീട് (അഗ്നിക്കുഴിയിൽ നിന്ന്) അവൻ (സാമിരി) ഒരു കാളക്കുട്ടിയുടെ രൂപത്തെ പുറത്തെടുത്തു. അതിന്റെ ശരീരവും ശബ്ദവും അവർക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: "ഇത് നിങ്ങളുടെയും മൂസായുടെയും ദൈവമാണ്, പക്ഷേ അവൻ (മൂസാ) അത് മറന്നുപോയി."
اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ
afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).
അപ്പോൾ (കാളക്കുട്ടിയുടെ പ്രതിമ) അവർക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയില്ലെന്നും, അവർക്ക് ഒരു ഉപദ്രവവും ചെറുക്കാനോ ഉപകാരവും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്നും അവർ കണ്ടില്ലേ?
قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى
qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.
അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: "മൂസാ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ അത് ഉപേക്ഷിക്കുകയും അതിനെ (കാളക്കുട്ടിയുടെ പ്രതിമയെ) ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യില്ല."
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: ഹാറൂനേ, അവർ പിഴച്ചുപോയതായി നീ കാണുമ്പോൾ നിനക്ക് എന്ത് തടസ്സമാണുണ്ടായത്?