وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
און (געדענקט) ווען מיר האָבן צוגעזאָגט משהן פערציק נעכט. דעמאָלט האָט איר (די קינדער פון ישׂראל) געמאַכט (אַ בילד פון) דאָס קאַלב (אַלס אַ קרבן) נאָך זײַן (אָפּגאַנג), און איר (געוואָרן) די אומרעכט טוערס.
۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ
wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).
און מיר האָבן צוגעזאָגט משהן (געבן די תורה) דרייסיק נעכט, און מיר האָבן פֿאַרענדיקט די צאָל נעכט מיט צען (מער נעכט), אַזוי די צייט וואָס גאָט האָט באַשטימט פערציק נעכט איז געווען פּערפֿעקט. און משה האָט געזאָגט צו זײַן ברודער (נעמלעך) האַרון, "פֿאַרבײַט מיך אין (פֿירן) מײַן פֿאָלק, און פֿאַרבעסער (זיך און דײַן פֿאָלק), און גיי נישט נאָך דעם וועג פֿון די וואָס טוען שלעכטס."
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
און ווען משה איז געקומען צו (מונאדזשאט) אין דער צייט וואָס מיר האָבן באַשטימט און גאָט האָט גערעדט (דירעקט) צו אים, האָט (משה) געזאָגט, "אָה מיין גאָט, דערשיינ זיך (צו מיר) כּדי איך זאָל דיך קענען זען." (אַלאַה) האָט געזאָגט, "דו וועסט מיך נישט (קענען) זען, אָבער קוק אויף דעם באַרג, אויב ער בלייבט אויף זיין אָרט (ווי געוויינטלעך) וועסטו זיכער קענען מיך זען." אַלזאָ ווען זיין גאָט האָט (זיין מאַיעסטעט) געמאַכט דעם באַרג, איז דער באַרג חרובֿ געוואָרן און משה איז אומבאוואוסטזיניק געוואָרן. נאָכדעם וואָס משה איז צוריקגעקומען, האָט ער געזאָגט, "כבוד זאָל זיין צו דיר, איך האָב תשובה געטאָן צו דיר און איך בין דער ערשטער צו גלויבן."
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
און משה האָט אויסגעקליבן זיבעציק מענטשן פֿון זײַן פֿאָלק צו (בעטן אונדז פֿאַר תשובה) אין דער צײַט וואָס מיר האָבן באַשטימט. ווען זיי זענען געטראָפֿן געוואָרן פֿון אַן ערדציטערניש, האָט משה געזאָגט, "אָה, מײַן האַר, אויב דו וואָלסט געוואָלט, וואָלסטו זיי און מיך פֿאַרניכטעט פֿריִער. וועסטו אונדז פֿאַרניכטן צוליב די מעשים פֿון די וואָס פֿעלן פֿאַרשטאַנד צווישן אונדז? דאָס איז בלויז אַ פּרוּוו פֿון דיר, דו פֿאַרפֿירסט מיט דער פּרוּוו וועמען דו ווילסט און דו פֿירסט וועמען דו ווילסט. דו ביסט אונדזער פֿירער, אַזוי פֿאַרגעב אונדז און געב אונדז רחמנות. דו ביסט דער בעסטער פֿאַרגעבער."
۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.
"און פארוואס ביסטו געקומען שנעלער ווי דיין פאלק, מוסא?"
قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى
qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.
ער (משה) האט געזאגט, "זיי גייען נאך מיר און איך אייל זיך צו דיר, מיין האר, כדי דו זאלסט זיין צופרידן (מיט מיר)."