وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
Мыса ҩынҩажәа ҵхы ҳәа ажәа анаҳҭазгьы. Уи ашьҭахь, шәара (Исраил иԥацәа) аҳәа абаҟа ҟашәҵеит, насгьы шәара агәымбылџьбаҩцәа шәакәхеит.
۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ
wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).
Ҳара Муса ҩажәижәаба ҵхы ҳәа ажәа иаҳҭеит, урҭ рхыԥхьаӡара жәа-ҵхык рыла инаҳагӡеит, убри аҟнытә Анцәа ԥшьынҩажәа ҵхы рзы иалихыз аамҭа наӡан. Муса иашьа Ҳарун иеиҳәеит: «Сыжәлар рнапхгараҿы сара сыԥсах, ухыи ужәлари еиӷьтә, ацәгьара ҟазҵо рымҩа уанымныҟәан».
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
Муса иаҳаӡбаз аамҭазы данааи, Анцәа ииашаны даниацәажәа, ус иҳәеит: «Сынцәа, Ухы усзааирԥшы, Усбарц азы». (Аллаҳ) иҳәеит: «Сара шәызбаӡом, аха ашьха шәахәаԥш, уи аҭыԥ аҿы иаанхар, хымԥада, шәара шәсыбар шәылшоит». Убри аҟнытә, Анцәа ашьха ианизааи, ашьха ԥхасҭахеит, Мусагьы ихеилаԥсаны дкаҳаит. Моисеи ихшыҩ аниоу ашьҭахь, иҳәеит: «Ҳаҭыр ду узықәҵазааит, Уара уҿаԥхьа сҭамзаара шьҭасҵоит, раԥхьаӡа агәра згазгьы сара соуп».
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
Мыса иуаажәлар рахьтә хынҩажәижәабаҩык ауаа алихит, иаҳҳәаз аамҭазы. Адгьылҵысра аныҟала, Муса иҳәеит: "Сынцәа, Уара иуҭахызҭгьы, урҭгьы саргьы ҳқәухуан. Ҳара ҳҟынтәи аилкаара змам рҟазшьақәа рзы ҳақәххома? анажьҩы."
۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.
– Уара ууаажәлар раасҭа узыццакуазеи, Муса?
قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى
qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.
Уи (Муса) иҳәеит: «Урҭ сышьҭанеиуеит, сара Уара уахь сыццакуеит, Уа Сынцәа, Уара угәы ҟауҵарц азы».