قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ
qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).
آنها گفتند: او را بسوزانید و به خدایان خود کمک کنید، اگر واقعاً می خواهید این کار را انجام دهید.
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
پس هیچ پاسخی از طرف قوم او (ابراهیم) نبود، غیر از گفتن او را بکشید یا او را بسوزانید، سپس خداوند او را از آتش نجات داد. به راستی که در آن قطعا نشانه‌هایی (از عظمت الله) برای کسانی که ایمان آورده اند، وجود دارد.
قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ
qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).
گفتند: «برای او ساختمانی (آتشکده) بسازید (برای بسوزاندن ابراهیم؛ سپس او را به آتش شعله ور بیندازید».