وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ
wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).
Һәм, Аллаһ менән ант итәм, һеҙ уларҙы ташлап киткәс, мин һеҙҙең боттарығыҙға ҡарата алдаҡсылыҡ эшләйәсәкмен.
فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ
fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).
Шулай итеп, ул (Ибраһим) иң ҙурынан (ата-әсәһенән) башҡа һындарҙы ватҡан; тип, улар ҡайтып (һорау өсөн) уны.
قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ
qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).
Улар (башҡалар): «Беҙ ишеттек, бер егет (был боттарға) фашлаған, уның исеме Ибраһим», — тинеләр.
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ
farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).
Шунан уң ҡулы менән һуҡҡанда уларға (боттарға) ҡаршы торҙо.