قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ
qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).
Domandavan: «Sei ti quello ch’o l’à fæto questo (agî) contra o nòstro dê, ò Abraham?»
قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ
qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).
Lê (Ibrahim) o l'à respòsto, “In veitæ a grande (statua) a l'à fæto, donca domandâghe se peuan parlâ.”
ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ
Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).
Dapeu an inclinou a testa (e an dito): «Ti (Ibrahim) de seguo sai che (i idoli) no peuan parlâ».
قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ
qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.
O (Ibrahim) o l’à dito: “Perché veneræ atro che Allah, quarcösa ch’o no peu fâte avvantaggio pe ninte, e o no ve (ascì) pòrta do mâ?