۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
Ɛn (mɛmba) we Ibrahim tɛl in papa Azar se, "I fayn fɔ mek yu mek dɛn aydɔl dɛn de bi gɔd? Fɔ tru, a de si yu ɛn yu pipul dɛn de mek mistek klia wan."
قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا
qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).
I (in papa) se, "Yu et mi gɔd dɛm, O Ibrahim? If yu nɔ stɔp, a go mɔs ston yu, so lɛf mi fɔ lɔng tɛm."
قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ
qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).
Dɛn ansa se, “Wi de wɔship aydɔl dɛn ɛn wi de wɔship dɛn wit ɔl wi at ɔltɛm.”