۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
Ma (ia manatua) ina ua fai atu Aperaamo i lona tamā o Asara, "E tatau ea ona e faia na tupua ma atua? E moni, ua ou iloa oe ma lou nuu i le sese manino."
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا
iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).
(Ia manatua) ina ua fai atu o ia (Aperaamo) i lona tamā, “Lo’u tamā e, aiseā e te tapua’i ai i se mea e lē fa’alogo, e lē va’ai, ma e lē mafai ona fesoasoani atu iā te oe i sina mea itiiti lava?
يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا
yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).
Lo’u tamā e! E moni, ua oo mai ia te a’u se malamalama e le’i tuuina atu ia te oe, o lea ia mulimuli mai ia te a’u, ma o le a ou faaali atu ia te oe le ala sa’o.
يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا
yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).
Lo’u tamā e! Aua e te tapua’i ia Satani. E moni, e lē usiusita’i Satani i le Atua, o Lē e Sili Ona Alofa.
يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا
yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).
Lo'u tamā e! Ua ou popole lava ne'i oo ia te oe le fa'asalaga mai le Atua Silisili Ese, ina ia e avea ai ma uo a Satani.”
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).
(Manatua), ina ua fai atu o ia (Aperaamo) i lona tamā ma lona nu‘u, “O le ā lenei tupua tou te ifo i ai?”
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).
Ina ua fai atu o ia (Aperaamo) i lona tamā ma lona nu‘u, “O le ā le mea tou te tapua‘i i ai?”
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).
(manatua) ina ua ia fai atu i lona tamā ma lona nu‘u, “O le ā le mea tou te tapua‘i i ai?
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).
‘Ia manatua fo‘i le taimi na fai atu ai Aperaamo i lona tamā ma lona nu‘u, “E moni, ‘ou te vavae‘eseina a‘u lava mai mea tou te tapua‘i i ai,