لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
நிச்சயமாக, “நிச்சயமாக அல்லாஹ் மர்யமின் மகனான மஸீஹ் ஆவான்” என்று கூறுபவர்கள் நிராகரித்துவிட்டனர். அல்-மஸீஹ் (அவரே) இவ்வாறு கூறியிருந்தபோதிலும்: “இஸ்ரவேலின் மக்களே! என் இறைவனும் உங்கள் இறைவனுமான அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்.” நிச்சயமாக, எவர் அல்லாஹ்வுடன் எதையேனும் இணைக்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் சுவர்க்கத்தை தடுத்துவிட்டான், மேலும் அவனது இடம் நரகமாகும். அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு உதவியாளர் எவரும் இல்லை.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
மர்யமின் மகனான மஸீஹ், ஓர் தூதராக மட்டுமே இருந்தார். இதற்கு முன்னர் பல தூதர்கள் கடந்து சென்றிருந்தனர். மேலும், அவருடைய தாயார் சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராக இருந்தார். அவர்கள் இருவரும் வழக்கமாக உணவு உண்பார்கள். நாம் அவர்களுக்கு (வேதக்காரர்களுக்கு) வசனங்களை (சக்தியின் அடையாளங்களை) எவ்வாறு விளக்குகிறோம் என்பதைக் கவனியுங்கள்; பின்னர், அவர்கள் (தங்கள் ஆசைகளால்) எவ்வாறு வழிவிலகுகிறார்கள் என்பதையும் கவனியுங்கள்.
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), அல்லாஹ், "மர்யமின் மகனே ஈசா! அல்லாஹ்வைத் தவிர, என்னையும் என் தாயையும் இரு கடவுள்களாக ஆக்குங்கள் என்று மக்களிடம் கூறியது நீர்தானா?" என்று கேட்டபோது, (ஈசா) பதிலளித்தார், "உனக்கே புகழனைத்தும். என்னுடையதல்லாத ஒன்றைக் கூறுவது எனக்குத் தகாது. நான் அவ்வாறு கூறியிருந்தால், நீ அறிந்திருப்பாய். எனக்குள் இருப்பதை நீ அறிவாய், உனக்குள் இருப்பதை நான் அறியேன். நிச்சயமாக, மறைவானவை அனைத்தையும் அறிந்தவன் நீயே."
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
நீ எனக்குக் கட்டளையிட்டதைத் தவிர (அதாவது), "என் இறைவனும் உங்கள் இறைவனுமான அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்" என்பதைத் தவிர (நான் அவர்களிடம்) வேறு எதையும் கூறவில்லை. நான் அவர்களுடன் இருந்தவரை, அவர்களுக்கு எதிராக நான் சாட்சியாக இருந்தேன். ஆகவே, நீ என்னைக் கடந்து சென்ற பிறகு, நீயே அவர்களைப் பாதுகாத்தாய். மேலும், நீயே அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் சாட்சியாக இருக்கிறாய்.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
அவர் (ஈசா) ஒரு அடியாராகவே இருந்தார்; அவருக்கு நாம் அருள்புரிந்து (இறைத்தூதர் பட்டம் வழங்கி) இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு ஒரு பாடமாக அவரை ஆக்கினோம்.