لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលនិយាយថា "អល់ឡោះពិតជាព្រះមេស្ស៊ី ជាបុត្ររបស់ម៉ារី បានបដិសេធ"។ ទោះបីជាលោកអាល់ម៉ាស៊ីហ៍ (ខ្លួនឯង) បាននិយាយថា "ឱកូនចៅអ៊ីស្រាអែល! ចូរគោរពបូជាអល់ឡោះ ជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងជាម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា"។ ជាការពិតណាស់ អ្នកណាដែលភ្ជាប់ (អ្វីមួយ) ជាមួយអល់ឡោះ នោះអល់ឡោះបានហាមឃាត់ឋានសួគ៌ចំពោះគាត់ ហើយកន្លែងរបស់គាត់គឺឋាននរក។ ហើយគ្មានអ្នកជួយសម្រាប់មនុស្សអយុត្តិធម៌ឡើយ។
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
ព្រះមេស៊ី ជាបុត្ររបស់ម៉ារី គ្រាន់តែជាអ្នកនាំសារម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ពីមុន មានអ្នកនាំសារជាច្រើននាក់បានស្លាប់ទៅហើយ។ ហើយម្តាយរបស់លោកក៏ជាមនុស្សម្នាក់ដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសច្ចភាពដែរ។ អ្នកទាំងពីរតែងតែបរិភោគអាហារ។ ចូរសង្កេតមើលពីរបៀបដែលយើងពន្យល់អាយ៉ាត់ៗ (សញ្ញានៃអំណាច) ដល់ពួកគេ (ពួកអ្នកនៃគម្ពីរ) បន្ទាប់មក ចូរសង្កេតមើលពីរបៀបដែលពួកគេត្រូវបានបង្វែរចេញ (ដោយចំណង់របស់ពួកគេ)។
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថាៈ ឱអ៊ីសាបុត្រាម៉ារី! តើអ្នកជាអ្នកដែលមានបន្ទូលទៅកាន់មនុស្សលោកថាៈ ចូរធ្វើឱ្យខ្ញុំ និងម្តាយរបស់ខ្ញុំក្លាយជាព្រះពីរក្រៅពីអល់ឡោះឬ? (អ៊ីសា) បានឆ្លើយថាៈ មហាបរិសុទ្ធចំពោះលោក វាមិនសមរម្យទេសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការនិយាយអ្វីដែលមិនមែនជារបស់ខ្ញុំ។ ប្រសិនបើខ្ញុំបាននិយាយវា ទ្រង់ប្រាកដជាដឹងហើយ។ ទ្រង់ជ្រាបអ្វីដែលមាននៅក្នុងខ្ញុំ ហើយខ្ញុំមិនដឹងអ្វីដែលមាននៅក្នុងទ្រង់ទេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកដឹងអ្វីៗទាំងអស់ដែលមើលមិនឃើញ។
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
ខ្ញុំមិនដែលនិយាយទៅកាន់ពួកគេទេ លើកលែងតែអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ជាមកខ្ញុំ (ពោលគឺ) «ចូរគោរពបូជាអល់ឡោះ ជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងជាម្ចាស់របស់អ្នក» ហើយខ្ញុំជាសាក្សីប្រឆាំងនឹងពួកគេ ដរាបណាខ្ញុំនៅក្នុងចំណោមពួកគេ។ ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីទ្រង់បានសោយទិវង្គតមក ខ្ញុំគឺជាអ្នកដែលមើលថែពួកគេ។ ហើយទ្រង់ជាសាក្សីនៃអ្វីៗទាំងអស់។
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
គេ(អ៊ីសា)គ្មានអ្វីក្រៅពីជាអ្នកបម្រើម្នាក់ដែលយើងបានផ្តល់ការអនុគ្រោះ(ការព្យាករណ៍)ដល់គេ ហើយយើងបានធ្វើឱ្យគេក្លាយជាគំរូនៃមេរៀនមួយសម្រាប់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល។