لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Ee yic, kɔc ye lueel, "Ee yic, Allah ee Raan cï lɔc ku dɔc, wën de Maria, aacï gam." Na cɔk Al-Masih (ye rot) lueel, "O mïth ke Yithrael! Duɔrkë Nhialic, Bänydiɛ̈ ku Bɛ̈nydun." Ee yic, raan ye (këdäŋ) mat ke Nhialic, ke ee yic, Nhialic acï nhial kuum tënë yeen, ku tëde ee mac. Ku acïn raan kony kc rɛ̈ɛ̈c.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Methiah, manh Maria, ë ye atuuc ë rot. Thɛɛr, ke atuuc juëc aacï tëëk. Ku manhde ee raan cï yic muk. Keek kaarou aye lac cam në mïïth. Tïŋ tɛ̈ ye ɣok wël (kä ye nyuɔɔth ke riɛl) lueel thïn tënë keek (Kɔc ke Buŋ), ku tïŋ tɛ̈ ye kek röt wel thïn (në kä wïckë keek) .
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) wën cï Allah lueel, "O Yecu, mɛnh Maria! Ye yïn raan cï kɔc lueel, loi ɣɛn ku man nhialic kaarou ke cie Nhialic?" (Isa) acï dhuknhom, "Aŋic yïn, acïï path ba kë cie këdiɛ̈ lueel. Na ca lueel, ke yïn acï ŋic. Yïn aŋic kë tɔ̈ ɣapuɔ̈u ku ɣɛn acïï kë tɔ̈ yïpuɔ̈u ŋic. Ee yic, Yïn ee raan ŋic käŋ ëbɛ̈n këc tïŋ."
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
Ɣɛn akëc kaŋ lueel tënë keek ee kë cï yïn ɣa yɔ̈ɔ̈k (ye cɔl), "Lak Allah, Bänydiɛ̈ ku Bänydu," ku ɣɛn ee ye raan ë ke gël keek, ë thɛɛr ë tɔ̈ ɣɛn ke keek. Ku wën cï Yïn ɣa thou, ke Yïn ee raan ë ye keek tiit. Ku Yïn ee raan cï käŋ tïŋ ëbën.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
Yeen (Isa) acie këdɛ̈t ku ee aluɔny cï ɣok gäm nhiɛ̈ɛ̈r (nhial) ku ɣok acï ye looi bï ya nyooth de piööc tënë mïth ke Yithrael.