لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Nanwlɛ, be nga be se kɛ: “Nanwlɛ, Allah yɛ ɔ ti Mɛsi’n, Mari i wa’n, b’a lafiman su.” Kannzɛ bɔbɔ Al-Masih (i bɔbɔ) seli kɛ: "Izraɛlifuɛ mun! Amun su Allah, min Min nin amun Min'n." Nanwlɛ, sran kwlaa ng’ɔ nin Allah be san nun’n, nn nanwlɛ, Ɲanmiɛn w’a tanndan ɲanmiɛn su lɔ kɔlɛ’n i ɲrun, yɛ i lika’n yɛle blɔlɔ. Kpɛkun nvlefuɛ nga be diman ndɛnngan’n, be leman be ukafuɛ.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Mɛsi m’ɔ ti Mali i wa’n, ɔ ti Akoto sa ngbɛn. I klikli nun’n, nn akoto kpanngban be sinnin. Yɛ i nin’n ti sran kun m’ɔ jran ndɛ nanwlɛ’n su ɔ. Be nɲɔn’n be di aliɛ titi. Nian wafa nga E yiyi ndɛ mma’m be nun’n (aunmuan’n i nzɔliɛ’n) e kle be (Fluwa’n i nunfuɛ mun), kpɛkun nian wafa nga be kpɛ be sin’n (be klun sa’m be ti’n) .
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
Yɛ (an wla kpɛn su) kɛ Allah seli kɛ: "O Zezi, Mari i wa! (Isa) tɛli i su kɛ: "Maan ɔ aɲrunɲan, ɔ nin i fataman kɛ n kan ndɛ ng'ɔ timan min liɛ'n. Sɛ ɔ ti kɛ n kannin'n, nn a si. A si like ng'ɔ o min nun'n, n siman like ng'ɔ o ɔ nun'n. Nanwlɛ, a si like kwlaa nga be wunmɛn i'n."
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
N seman be le saan ndɛ nga a seli min kɛ n yo’n (yɛle kɛ), “An su Allah, min Min nin amun Min’n,” yɛ n ti be su lalofuɛ, blɛ kwlaa nga n o be afiɛn’n. Ɔ maan kɛ A sinnin min sin’n, A yɛ a niannin be su ɔ. Yɛ A ti ninnge kwlaa be Lalofuɛ.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
Ɔ (Ezai) timan like uflɛ fi saan junman difuɛ kun mɔ E yoli i ye (Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ’n) yɛ E yoli i like klelɛ ajalɛ mannin Izraɛlifuɛ mun ɔn.