اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
(याद राखू), जखन यीशुक विश्वासी अनुयायी सभ कहलनि, "हे मरियमक पुत्र यीशु! की अहाँक प्रभु स् वर्ग सँ हमरा सभ केँ भोजन पठेबाक लेल तैयार छथि?" यीशु उत्तर देलथिन, "अहाँ सभ मुसलमान छी त' अल्लाह सँ डरू।"
قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ
qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हम सभ एकरा खाय चाहैत छी जाहि सँ हमर सभक मोन आराम सँ रहय आ हमरा सभ केँ ई निश्चिंत भ’ जाय जे अहाँ हमरा सभ केँ सत् य कहलहुँ, आ हम सभ (एकर) गवाह बनि सकब।”