وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).
און ער האָט גערעדט צו מענטשן (בשעת) אין דער וויגעלע און ווען ער איז געווען פולשטענדיק אויפגעוואקסן, און ער איז געווען צווישן די צדיקים."
وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ
wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).
און ער (אַלאַה) האָט אים (ישעיה) געלערנט דאָס בוך, חכמה, תורה און בשורה.
وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).
און ווי דער שליח צו די קינדער פון ישראל (האט ער געזאגט), "איך בין געקומען צו אייך מיט א צייכן (נס) פון אייער האר, דאס הייסט, איך האב געמאכט פאר אייך (עפעס) פון דער ערד געפארמט ווי א פויגל, דערנאך האב איך געבלאזן אויף אים, און עס איז געווארן א פויגל מיט דער דערלויבעניש פון אללא. און איך האב געהיילט מענטשן וואס זענען געווען בלינד פון געבורט און מענטשן וואס האבן געהאט צרעת. און איך האב געגעבן לעבן צו די טויטע מיט דער דערלויבעניש פון אללא, און איך זאג אייך וואס איר עסט און וואס איר האלט אין אייער הויז. באמת אין דעם איז דא א צייכן (די אמת פון מיין שליחות) פאר אייך, אויב איר זענט גלויביקע.
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
און געדענק ווען אַלאַה האָט געזאָגט, "אָה יאָשקע, זון פֿון מרים! געדענק מײַן טובה אויף דיר און אויף דײַן מוטער ווען איך האָב דיך געשטאַרקט מיטן רוח הקודש. דו האָסט געקענט רעדן מיט מענטשן ווען דו ביסט נאָך געווען אין דער וויגעלע און ווען דו ביסט געווען אַן ערוואַקסענער. און געדענק ווען איך האָב דיך געלערנט שרײַבן, (אויך) חכמה, די תורה און די בשורה. און געדענק ווען דו האָסט געפֿאָרעמט פֿון דער ערד אַ פֿויגל מיט מײַן דערלויבעניש, דערנאָך האָסטו אויף אים געבלאָזן, דערנאָך איז ער געוואָרן אַן (עכטער) פֿויגל מיט מײַן דערלויבעניש. און געדענק ווען דו האָסט געהיילט עמעצן וואָס איז געווען בלינד פֿון געבורט און מצורעים מיט מײַן דערלויבעניש. און געדענק ווען דו האָסט געבראַכט די טויטע (פֿון קבר צום לעבן) מיט מײַן דערלויבעניש. און געדענק ווען איך האָב פֿאַרהיטן די קינדער פֿון ישׂראל (פֿון זײער חשק צו הרגענען דיך) ווען דו האָסט זיי געגעבן קלאָרע אינפֿאָרמאַציע, דערנאָך האָבן די נישט-גלײַביגע צווישן זיי געזאָגט, "דאָס איז גאָרנישט מער ווי עכטע מאַגיש."