اَوْ كَالَّذِيْ مَرَّ عَلٰى قَرْيَةٍ وَّهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۚ قَالَ اَنّٰى يُحْيٖ هٰذِهِ اللّٰهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ فَاَمَاتَهُ اللّٰهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهٗ ۗ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۗ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالَ بَلْ لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۚ وَانْظُرْ اِلٰى حِمَارِكَۗ وَلِنَجْعَلَكَ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوْهَا لَحْمًا ۗ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗ ۙ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
au kal-lażī marra ‘alā qaryatiw wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, qāla annā yuḥyī hāżihillāhu ba‘da mautihā, fa'amātahullāhu mi'ata ‘āmin ṡumma ba‘aṡah(ū), qāla kam labiṡt(a), qāla labiṡtu yauman au ba‘ḍa yaum(in), qāla bal labiṡta mi'ata ‘āmin fanẓur ilā ṭa‘āmika wa syarābika lam yatasannah, wanẓur ilā ḥimārik(a), wa linaj‘alaka āyatal lin-nāsi wanẓur ilal-‘iẓāmi kaifa nunsyizuhā ṡumma naksūhā laḥmā(n), falammā tabayyana lah(ū), qāla a‘lamu annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
या जेना कोनो व्यक्ति एहन देश स गुजरैत अछि जकर (भवन) छत (खंडहर) कए ढकबा लेल ढहि गेल अछि, ओ कहैत अछि, "अल्लाह एहि (देश) कए नष्ट भेलाक बाद कोना जीवित केलथि?" तखन अल्लाह ओकरा (व्यक्ति) केँ सौ साल धरि मारि देलक, फेर ओकरा फेर सँ जिया देलक (ओकरा जिंदा कयलक)। आ (अल्लाह) पुछलखिन, "अहाँ कतेक दिन धरि (एतय) रहब?" ओ (व्यक्ति) उत्तर देलनि, "हम एक-आधा दिन (एतय) रहैत छी |" अल्लाह कहलनि, "नहि! अहाँ सौ साल जीबि गेलहुँ। अपन भोजन-पान देखू जे नहि बदलल अछि, मुदा अहाँक गदहा (जे हड्डी बनि गेल अछि) केँ देखू। आ जाहि सँ हम अहाँ केँ मनुक्खक लेल अपन शक्तिक निशानी बनाबी। (गदहाक) हड्डी केँ देखू, कोना हम ओकरा फेर सँ एक ठाम राखि दैत छी, तखन हम ओकरा मांस सँ कपड़ा पहिरा दैत छी।" अस्तु जखन हुनका ई बात स्पष्ट भ' गेलैन्ह त' ओ कहलनि, "हमरा बुझल अछि जे अल्लाह सब चीज पर सर्वशक्तिमान छथि."