اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(Tïŋ), wën cï malaikai lueel, "O Maryam! Ee yic, Allah acï wɛ̈t path bɛ̈i tënë yïn në kë de wɛ̈t (fir-man) tënë Yeen (ye cɔl mɛnh), rinke aye Methiah Isa wën de Maryam, raan ŋic apɛi në pinynhom ku në pinynhom ciëën, ku ye raan töŋ de kɔc cï keek bɛ̈i thiääk kenë (Allah), .
قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).
Go (Maryam) lueel, "O Bänydiɛ̈, lëu bï ɣɛn mïth dhiëëth yedi, ke cïn raan cï ɣa dɔm?" Acï (Allah) lueel, "Ku këya, Nhialic acï kë wïc cak. Na wïc bï këdäŋ tääu ë lööŋ yiic, ka ye lueel ëya tënë yeen, "Bï ya!" Ku yen ë kë tɔ̈ thïn.
اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).
Ee yic, thööŋ (cäŋ) de Yecu tënë Allah, ee cït (cäŋ de) Adam. Acï cak ë pinynhom, ku lueel tënë ye, “Ye!” Ku yen ë kë tɔ̈ thïn.
وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ
wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u ë akököl de Maryam) cï riɛ̈ɛ̈u muk, ku ɣok aacï (tiɛ̈pde) wëëi tënë ɣook ku tääukë (guɔ̈pde); Ku looiku yen ku mïthke bïk ya kë ye nyuɔɔth (ë dït de Allah) tënë pinynhom ëbɛ̈n.
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
ku Maryam, nyan de Imran, cï riɛ̈ɛ̈u muk, ku ɣok aacï wëëi kɔ̈k ke tiɛ̈pda (cï cak) tääu në ye guɔ̈p; ku acï wël ke Bɛ̈nyde ku athörke cɔk ye yith; ku ye raan töŋ kɔc ye wɛ̈t theek.