اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
מיינסטו אז די מענטשן וואס וואוינען אין די היילן, און (וואס האבן) די ראקים, זענען צווישן אונזערע וואונדערבארע סימנים (פון גרויסקייט)?
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(געדענקט) ווען די יונגע מענטשן האבן זיך באהאנדלט אין דער הייל, האבן זיי געבעטן, "אונדזער האר. גיב אונז רחמנות פון דיר און פולשטענדיגע גלייכע אנווייזונגען פאר אונז אין אונזערע ענינים."
فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ
faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).
אַזוי האָבן מיר פֿאַרזיגלט זייערע אויערן אין דער הייל פֿאַר עטלעכע יאָרן.
ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ
Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).
דעמאָלט האָבן מיר זיי אויפגעוועקט, כּדי מיר זאָלן וויסן וועלכע פֿון די צוויי גרופּעס איז געווען מער גענוי אין אויסרעכענען ווי לאַנג זיי זענען געבליבן (אין דער הייל).
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).
מיר דערציילן דיר (מוחמד) זייער מעשה אמת'דיג. טאקע, זיי זענען יונגע מענטשן וואָס גלויבן אין זייער גאָט, און מיר האָבן זיי צוגעגעבן הילף.
وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا
wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).
און מיר האָבן געשטאַרקט זייערע הערצער ווען זיי זענען אויפגעשטאנען און זיי האָבן געזאָגט, "אונדזער גאָט איז דער גאָט פֿון הימלען און ערד; מיר רופן נישט קיין גאָט אַחוץ אים. טאַקע, אויב מיר וואָלטן דאָס געטאָן, וואָלטן מיר גערעדט ווערטער וואָס זענען זייער ווייט פֿון דער אמת."
هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ
hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).
זיי זענען אונדזערע מענטשן וואָס האָבן געמאַכט געטער (צו דינען) אַחוץ אים. פאַרוואָס קומען זיי נישט אויף מיט קלאָרע סיבות (פֿאַר זייערע גלויבונגען)? ווער איז אַלזאָ מער אומרעכט ווי איינער וואָס זאָגט ליגנס קעגן אַלאַ?
وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا
wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).
און אויב איר פֿאַרלאָזט זיי און וואָס זיי דינען אַחוץ אַלאַה, זוכט דאַן באַשיצונג אין דער הייל, און אייער גאָט וועט אייך שענקען זיין רחמנות און אייך צושטעלן עפּעס נוצלעך אין אייערע ענינים.
۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ
wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).
און איר וועט זען די זון ווען זי גייט אויף, זיך בייגנדיק פון זייער הייל צו רעכטס, און ווען זי גייט אונטער, אוועק פון זיי צו לינקס בשעת זיי זענען אין א ברייטן פלאץ אינעווייניק (דער הייל). דאס זענען עטלעכע פון די סימנים (פון אללא'ס גרויסקייט). ווער עס ווערט געפירט דורך אללא, דעמאלט איז ער דער וואס ווערט געפירט; און ווער עס יז ער פירט פאר א וועג, וועט איר נישט געפינען קיין העלפער וואס קען אים פירן.
وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا
wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).
און איר מיינט אז זיי שלאפן נישט, אבער זיי שלאפן יא; און מיר האבן זיי געדרייט אהין און צוריק רעכטס און לינקס, בשעת זייער הונט האט אויסגעשפרייט זיינע הענט פאר דער הייל טיר. און אויב איר וואלט זיי געזען, וואלט איר זיך פון זיי אפגעקערט און איר וואלט זיכער געווען פול מיט מורא פאר זיי.
وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا
wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).
און אזוי האבן מיר זיי אויפגעוועקט, כדי זיי זאלן קענען פרעגן איינער דעם אנדערן פראגעס. איינער פון זיי האט געזאגט, "ווי לאנג זענט איר שוין (דא)?" זיי האבן געענטפערט, "מיר זענען (דא) א טאג אדער א האלבן טאג." האט (אן אנדער) געזאגט, "אייער גאט ווייסט בעסט ווי לאנג איר זענט שוין (דא). זאגט איינעם פון אייך ער זאל גיין אין שטאט מיט אייערע זילבערנע מטבעות, און לאז אים זען וועלכע עסן איז בעסער, און ברענגט עפעס דערפון פאר אייך, און לאז אים זיין מילד און קיינמאל נישט דערציילן קיינעם וועגן אייך.
اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا
innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).
טאַקע, אויב זיי וואָלטן געוואוסט וואו איר זענט, וואָלטן זיי זיכער אייך שטיינערט אָדער אייך געצוואונגען זיך אומצוקערן צו זייער רעליגיע, און אין דעם פאַל וואָלט איר קיינמאָל נישט געווען מצליח."
وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا
wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).
און אַזוי (אויך) האָבן מיר (מענטשן) מיט זיי געוויזן, כּדי זיי זאָלן וויסן אַז אַלאַה'ס צוזאָג איז אמת, און אַז (דעם קומען פֿון) דעם טאָג פֿון משפט איז נישטאָ קיין ספק וועגן דעם. ווען זיי האָבן זיך געקריגט וועגן זייערע ענינים, האָבן זיי געזאָגט, "בויט אַ בנין איבער זייער (הייל), זייער גאָט ווייסט בעסער וועגן זיי." דער מענטש וואָס האָט געהאַט די מאַכט איבער זייערע ענינים האָט געזאָגט, "מיר וועלן זיכער בויען אַ הויז פֿון גאָטסדינסט אויף אים."
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
שפּעטער (וועלן עטלעכע מענטשן) זאָגן, "(זייער צאָל איז) דריי (מענטשן), דער פערטער איז דער הונט," און (אַנדערע) זאָגן, "(זייער צאָל איז) פינף (מענטשן), דער זעקסטער איז דער הונט," ווי אַ השערה וועגן דעם איבערנאַטירלעכן; און (אַן אַנדערער) האָט געזאָגט, "(זייער צאָל) איז זיבן (מענטשן), דער אַכטער איז דער הונט." זאָגט (מוחמד), "מיין גאָט ווייסט זייער צאָל בעסטער; קיינער ווייסט נישט זייער (צאָל) אַחוץ אַ פּאָר." דעריבער, טענהט נישט (מוחמד) וועגן זיי, אַחוץ פֿאַר עקסטערנע טענות און פרעגט נישט קיינעם וועגן זיי (די יונגע מענטשן).
وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا
wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).
און זיי האָבן געוואוינט אין דער הייל דריי הונדערט יאָר פּלוס ניין יאָר.
قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا
qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).
זאָג, "אַללאַה ווייסט בעסער ווי לאַנג זיי זענען געבליבן (אין דער הייל); צו אים איז אַלץ וואָס איז באַהאַלטן אין הימל און ערד. ווי העל איז זיין זעאונג און ווי שאַרף איז זיין הערן; עס איז נישטאָ קיין באַשיצער פֿאַר זיי אַחוץ אים; און ער נעמט קיינעם נישט ווי זיין שותף אין באַשליסן."