اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
तुम्हाला वाटते का की गुहेतील लोक आणि त्या लेखातील लोक आमच्या आश्चर्यकारक चिन्हांमध्ये आहेत?
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(याद करा) जेव्हा तरुणांनी गुहेत आश्रय घेतला आणि प्रार्थना केली, "अरे आमच्या पालनहारा, आम्हाला आपल्याकडून दया दे आणि आमच्या व्यवहारात योग्य मार्ग दाखव."
فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ
faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).
म्हणून आम्ही गुहेत अनेक वर्षांसाठी त्यांच्या कानांवर शिक्कामोर्तब केले.
ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ
Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).
मग आम्ही त्यांना जागं केलं, जेणेकरून आम्हाला कळू शकेल की त्या दोन गटांपैकी कोणी अधिक अचूक गणना केली होती की ते किती काळ (गुहेत) राहिले होते.
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).
आम्ही ही कथा तुला (मुहम्मद) सत्यपणे सांगतो. खरंच, ते तरुण होते जे त्यांच्या प्रभूवर श्रद्धा ठेवत होते, आणि आम्ही त्यांना मार्गदर्शन वाढवलं.
وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا
wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).
आणि जेव्हा ते उभे राहिले तेव्हा आम्ही त्यांच्या हृदयाला बळ दिले, आणि त्यांनी म्हटले, "आमचा प्रभू म्हणजे आकाश आणि पृथ्वीचा प्रभू आहे; आम्ही त्याच्याशिवाय इतर कुठल्याही देवतेला पुकारणार नाही. खरंच, जर आम्ही तसे केले असते, तर आम्ही सत्यापासून खूप दूर काहीतरी बोलत असतो."
هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ
hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).
आमच्या लोकांनी त्या व्यतिरिक्त इतरांना देव मानले आहेत. ते त्यांच्या श्रद्धेसाठी ठोस पुरावा का मांडत नाहीत? अल्लाहविरुद्ध खोटे आरोप रचणाऱ्यांपेक्षा अधिक अन्यायी कोण आहे?
وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا
wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).
आणि जेव्हा तुम्ही त्यांना आणि अल्लाह व्यतिरिक्त ज्यांची ते उपासना करतात त्यांना सोडून देता, तेव्हा गुहेत आश्रय घ्या; मग तुमचा प्रभू आपल्या कृपेचा काही भाग तुमच्यावर ढाळेल आणि तुमच्या कामांसाठी तुम्हाला काही उपयोगी गोष्ट देईल.
۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ
wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).
आणि तुम्ही सूर्य उगवताना त्यांच्या गुहेपासून उजवीकडे वळलेला पाहाल, आणि तो मावळताना त्यांच्यापासून डावीकडे वळून जाईल, तेव्हा ते गुहेत एका प्रशस्त जागेत असतील. ही अल्लाहच्या चिन्हांपैकी एक आहे. ज्याला अल्लाह मार्ग दाखवतो तो मार्ग पावतो; आणि ज्याला तो मार्ग चुकवतो, त्याच्यासाठी तू मार्गदर्शक सापडणार नाहीस.
وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا
wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).
आणि तुम्हाला वाटले की ते जागे आहेत, परंतु ते झोपलेले होते; आणि आम्ही त्यांना उजवीकडे व डावीकडे वळवले, तर त्यांचा कुत्रा गुहेच्या तोंडाशी आपले पुढचे पाय पसरून होता. आणि जर तुम्ही त्यांना पाहिले असते, तर तुम्ही घाबरून पळून गेले असते आणि तुमचे हृदय त्यांच्या भीतीने भरले असते.
وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا
wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).
आणि अशा प्रकारे आम्ही त्यांना जागं केलं, जेणेकरून ते एकमेकांना विचारू शकतील. त्यापैकी एकाने विचारले, "तुम्ही इथे किती काळ आहात?" त्यांनी उत्तर दिले, "आम्ही इथे एक दिवस किंवा अर्धा दिवस आहोत." दुसऱ्याने म्हटले, "तुमचा प्रभूच जाणतो की तुम्ही किती काळ इथे आहात. म्हणून तुमच्यापैकी एखाद्याला तुमच्या या चांदीसह शहरात पाठवा, आणि त्याने पाहावे की कोणता अन्न उत्तम आहे, आणि तो ते तुमच्यासाठी आणावा, आणि तो सौम्य वागावा आणि कोणालाही तुमच्याबद्दल सांगू नये.
اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا
innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).
जर त्यांना तुमचा ठावठिकाणा कळला, तर ते नक्कीच तुम्हाला दगडं मारतील किंवा तुम्हाला त्यांच्या धर्मात परत येण्यास भाग पाडतील, आणि जर असं झालं, तर तुम्ही कधीच समृद्ध होऊ शकणार नाही.
وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا
wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).
आणि अशा प्रकारे आम्ही (मानवांना) दाखवतो, जेणेकरून त्यांना कळेल की अल्लाहचे वचन खरे आहे, आणि न्यायदिनाच्या आगमनाबद्दल कोणताही संशय नाही. जेव्हा त्यांनी त्यांच्या बाबतीत वादविवाद केला, तेव्हा त्यांनी म्हटले, "त्यांच्यावर एक इमारत बांधा; त्यांचा प्रभू त्यांना चांगल्या प्रकारे जाणतो." त्यांच्या बाबतीत अधिकार असलेल्या व्यक्तीने म्हटले, "नक्कीच आम्ही त्यांच्यावर एक उपासनास्थळ बांधू."
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
काही लोक म्हणतील की ते तीन होते, चौथा त्यांचा कुत्रा होता; आणि काही म्हणतील की ते पाच होते, सहावा त्यांचा कुत्रा होता, ते अदृश्याचा अंदाज लावत; आणि काही म्हणतील की ते सात होते, आठवा त्यांचा कुत्रा होता. सांग: "माझ्या प्रभूला त्यांची संख्या चांगली माहीत आहे; त्यांची संख्या फक्त काहीच जाणतात." म्हणून त्यांच्याबद्दल स्पष्ट युक्तिवादाशिवाय वाद घालू नका, आणि त्यांच्यापैकी कोणालाही त्याबद्दल विचारू नका.
وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا
wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).
आणि ते त्यांच्या गुहेत तीनशे वर्षे आणि त्यात आणखी नऊ वर्षे राहिले.
قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا
qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).
म्हणा: "अल्लाहलाच चांगले माहित आहे की ते किती काळ राहिले (गुहेत); आकाशांचे आणि पृथ्वीचे रहस्य त्याच्याकडेच आहे. तो सर्व ऐकणारा, सर्व पाहणारा आहे." त्याच्याशिवाय त्यांना कोणताही सहाय्यक नाही, आणि त्याच्या निर्णयात त्याचा कोणताही भागीदार नाही.