فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا
fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).
דעמאָלט האָבן זיי ביידע באַגעגנט אַ קנעכט צווישן אונדזערע קנעכט, צו וועמען מיר האָבן געגעבן רחמנות פֿון אונדזער זײַט, און וועמען מיר האָבן אים געלערנט וויסן פֿון אונדזער זײַט.
قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا
qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).
האָט אים מוסא געזאָגט, "מעג איך דיר נאָכפֿאָלגן כּדי דו זאָלסט מיך לערנען (די אמתע וויסן) וואָס דו האָסט געלערנט (צו זײַן) אַ פֿירער?"
قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
ער האָט געענטפערט, "טאַקע, דו וועסט נישט קענען זיין געדולדיק מיט מיר."
وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا
wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).
און ווי וועט איר קענען זיין געדולדיק מיט עפּעס, ווען איר האָט נישט גענוג וויסן וועגן דעם?"
قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا
qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).
ער (משה) האָט געזאָגט, "אויב גאָט וועט וועלן, וועסטו מיך געפֿינען אַ געדולדיקן מענטש, און איך וועל דיר נישט קעגנער מאַכן אין קיין ענין."
قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ
qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).
ער האָט געזאָגט, "אויב דו פֿאָלגסט מיר, פֿרעג מיך נישט וועגן גאָרנישט, ביז איך וועל עס דיר דערקלערן.
فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
אַזוי זענען זיי ביידע ווייטער געגאַנגען ביז זיי זענען אַרויפגעגאַנגען אויף דער שיף און ער האָט געמאַכט אַ לאָך אין איר. ער (משה) האָט געזאָגט, "פאַרוואָס האָסטו געמאַכט אַ לאָך אין דער שיף? האָסטו דאָס געטאָן צו דערטרינקען די וואָס זענען דאָרט?" טאַקע, דו האָסט באַגאַנגען אַ גרויסע זינד.
قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
ער האָט געזאָגט, "האָב איך דיר נישט געזאָגט אַז דו וועסט נישט קענען זיין געדולדיק מיט מיר?"
قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا
qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).
ער (משה) האט געזאגט, "שטראף מיך נישט פאר מיין פארגעסנקייט און לאסט מיך נישט מיט קיין שוועריקייטן אין מיינע ענינים."
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔
fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).
אַזוי זענען זיי ביידע געגאַנגען; ביז זיי האָבן זיך באַגעגנט מיט אַ יונגן מאַן, האָט ער אים געהרגעט. ער (משה) האָט געזאָגט, "פֿאַרוואָס הרגעסטו אַ ריינע נשמה, נישט ווײַל ער האָט געהרגעט אַן אַנדערן מענטש? טאַקע, דו האָסט געטאָן עפּעס זייער שלעכט."
۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
ער האָט געזאָגט, "האָב איך דיר נישט געזאָגט אַז דו וועסט מיך נישט קענען פֿאַרטראָגן?"
قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا
qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).
ער (משה) האָט געזאָגט, "אויב איך וועל אייך פרעגן וועגן עפּעס נאָך דעם, לאָזט מיר נישט מער מיט אייך גיין, טאַקע איר זענט געווען געדולדיק גענוג צו אָננעמען מײַנע תּירוצים."
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
אַזוי זענען די צוויי ווייטער געגאַנגען; אַזוי אַז ווען די צוויי זענען געקומען צו די מענטשן פון אַ לאַנד, האָבן זיי ביידע געבעטן צו ווערן פֿאַרוויילט דורך די מענטשן, אָבער זיי (די מענטשן פון יענעם לאַנד) האָבן נישט געוואָלט זיי פֿאַרוויילן, דעמאָלט האָבן זיי ביידע געפֿונען די ווענט פון די הייזער וואָס זענען כּמעט צוזאַמענגעפֿאַלן (אין יענעם לאַנד), דעמאָלט האָט ער זיי אויסגעגליכן. ער (משה) האָט געזאָגט, "אויב איר ווילט, קענט איר בעטן אַ באַלוינונג דערפֿאַר."
قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا
qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
ער האָט געזאָגט, "דאָס איז די צעשיידונג צווישן מיר און דיר; איך וועל דיר געבן אַ דערקלערונג פֿאַר די מעשים וואָס דו ביסט נישט געווען ביכולת צו דערטראָגן.
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
איצט האט די שיף געהערט צו אָרעמע מענטשן וואָס האָבן געאַרבעט אויף דער ים; איך האָב געהאַט אין כוונה עס צו צעשטערן, ווײַל פֿאַר זיי איז געווען אַ מלך וואָס וואָלט יעדע שיף פֿאַרכאַפּן.
وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ
wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).
און וואָס שייך דעם יונגערמאַן (כופר), ביידע זיינע עלטערן זענען געווען גלויביקע, און מיר האָבן מורא געהאַט אַז ער וועט צווינגען זיינע עלטערן צו גיין אויף אַ פאַרפֿיר און נישט גלויבן.
فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا
fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).
דעמאָלט וועלן מיר, אויב גאָט, אים פֿאַרבײַטן מיט אַן אַנדערן (קינד) וועמענס ריינקייט איז בעסער ווי יענעם (קינד) און מער ליב (צו זײַן מוטער און טאַטן).
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
און וואָס שייך דער וואַנט, האָט זי געהערט צו צוויי יתומים ייִנגלעך אין שטאָט, און אונטער איר איז געווען אַ אוצר וואָס האָט געהערט צו זיי, און זייער פאָטער איז געווען אַ צדיק. אַזוי האָט דיין גאָט געוואָלט אַז זיי זאָלן דערגרייכן צייַטיקייט און אַז זיי זאָלן אַרויסנעמען זייער אוצר ווי אַ רחמנות פֿון דיין גאָט. איך האָב עס נישט געטאָן פֿון מיין אייגענעם ווילן. דאָס איז דער באַווייַז פֿון די מעשים וועגן וועלכע דו ביסט געווען אומגעדולדיק.