فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا
fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).
फिरी ओह़ दवैं साढ़े दासें च इक नौकर कन् ने मिले, जिसी अस अपने पास् से दया कीती ही, ते जिसी अस अपने पास् से उसी ज्ञान सिखाया हा।
قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا
qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).
मूसा ने उसी आखेआ, "क्या मैं तुंदे पिच्छे चली सकना ऐ तां जे तुस मिगी (सच्चे ज्ञान) सिखाओ जेड़ा तुसें मार्गदर्शन (होना) सिखाया ऐ?"
قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
उन् ने जवाब दित्ता, “सच च तुस मेरे कन्ने धीरज नेई रखी सकगे।
وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا
wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).
ते तुस कुसे गल् ला कन् ने धीरज किय् यां करी सकगे, जदुं तुसेंगी उदे बारे च पर्याप्त ज्ञान नेई ऐ?”
قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا
qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).
उने (मूसा) आखया, "परमेसर दी मर्जी कन् ने तुस मिगी इक धैर्यवान मानू पागे, ते अऊं तुसेंगी कुसे बी गल् ला च विरोध नेई करगा।"
قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ
qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).
उन् ने ग् लाया, “जेकर तुस मेरे पिच्छे चलदे ओ, तां तकर मिगी कुसे बी गल् ला दे बारे च नेई पुछो, जदुं तकर मैं तुसेंगी नेई समझांग।
فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
इस आस् ते ओह़ दवैं उस वेले तकर चलदे रेह़, जदुं तकर ओह़ नाव उप् पर चढ़ी गे ते उनेंगी उस च छेद करी ओड़ेया। उन् ने (मूसा) आखया, "तुस नाव च छेद कीं कित्ता? केह़ तुस उदे च बैठे दे लोकें गी डुबोने आस् ते कित्ता हा?" वाकई तुस इक बड्डा पाप कित्ता ऐ।
قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
उ’नें आखेआ, “केह् मैं तुसेंगी नेई आखेआ हा जे तुस मेरे कन्नै धीरज नेई रक्खी सकगे?”
قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا
qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).
उने (मूसा) आखेआ, "मेरे भुल्लने आस्तै मिगी सजा नेई देओ ते मेरे कम्में च कुसै बी दिक्कत दा बोझ नेईं देओ।"
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔
fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).
इस आस् ते ओह़ दवैं चलदे रेह़; जदूं तकर ओह दोने इक जवान कन्नै नेईं मिले, तां ओह् उसी मारी ओड़ेआ। उन् ने (मूसा) आखया, "तुस शुद्ध आत्मा गी कीं मारदे ओ, इस आस् ते नेई के उन् ने दुऐ मानू गी मारी ओड़ेया? सच् चाई च तुसें बड़ा गै गलत कित्ता ऐ।"
۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
उ’नें आखेआ, “के मैं तुसेंगी नेई ग् लाया हा के तुस मिगी बरदाश्त नेई करी सकगे?”
قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا
qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).
उन् ने (मूसा) ग् लाया, “जेकर अऊं इस दे बा'द तुंदे कन् ने कुसे बी गल् ला दे बारे च पुच् छना ऐ, तां फी मिगी तुंदे कन् ने ह़ुन नेई औने देयो, सच् चाई च तुसें मेरे बहाने गी स्वीकार करने आस् ते इत् थें तकर धीरज रखेया ऐ।”
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
इस आस् ते दोऐ गै चलदे रेह़; तां जे जदूं ओह् दवैं कुसै मुल्ख दे लोकें कोल औंदे हे तां ओह् दवैं लोकें आसेआ मनोरंजन करने आस्तै आखेआ हा, पर उनेंगी (उस मुल्ख दे लोक) उंदा मनोरंजन नेईं करना चांह्दे हे, तां उनेंगी दौंऊएं गी उनें घरें दी दीवारें लब्भी गेईयां जेह्ड़ियां लगभग ढहने आह्ली ही ( उस मुल्ख च), फिरी उ'नें उनेंगी सीधा करी दित्ता। उन् ने (मूसा) आखया, "जेकर तुस चांदे ओ, तां तुस उदे आस् ते इनाम मंगी सकदे ओ।"
قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا
qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
उ'नें आखेआ, "मेरे ते तुंदे बश्कार एह् बखरापन ऐ; मैं तुसेंगी उनें कम्में दी सफाई देना जेह्ड़ियां तुस सहन करने च असमर्थ रेह्।"
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
ह़ुन नाव समुंदरे च कम्म करने आले गरीब लोकें दी ही; मेरा इरादा हा के उसी नष्ट करी ओड़ना हा, कीजे उंदे कोला पैहलें इक राजा हा जेड़ा हर नाव गी जब्त करी लैंदा हा।
وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ
wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).
ते रही गल्ल नौजवान (काफिर) दी तां ओदे मां-प्यो दोनों ही मुसलमान हन, ते असीं डरदे सी कि ओ अपने मां-प्यो नूं गुमराह करन ते अविश्वास करन लई मजबूर कर देवेगा।
فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا
fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).
फिरी असीं, जेकर परमात्मा, तां ओह उसदी जगह इक होर (बच्चे) लैगे, जिसदी पवित्रता उस (बच्चे) कोला बी बेहतर ते (उसदी मां ते पिता कोला) ज्यादा प्यारी होवे।
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
दीवार दी तां ओह शैहर दे दो अनाथ जागतें दी ही, ते ओस दे थल्ले उंदे दा इक खजाना हा, ते उंदा पिता इक धर्मी मनुख हा। तो तुहाडे रब ने चाहुंदा सी कि ओह परिपक्वता तक पहुंचन ते तुहाडे रब तों दया दे तौर ते अपना खजाना कढन। मैं अपनी मर्जी कन्ने नेईं कीता। उन कर्मों का सबूत यही है जो तुहानू अधीर सी।”