وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا
wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
மேலும், (முஹம்மதே!) நீர் அவர்களுடன் (உமது நண்பர்களுடன்) தொழ விரும்பினால், அவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் உம்முடன் நின்று (தொழுது) தங்கள் ஆயுதங்களைத் தாங்கட்டும். பின்னர், (உங்களுடன் தொழுபவர்கள்) ஒரு ரக்அத்தை நிறைவுசெய்து சஜ்தா செய்தவுடன், அவர்கள் உமக்குப் பின்னாலிருந்து (எதிரியை நோக்கி) நகரட்டும். தொழாத மற்றொரு கூட்டத்தினர் வரட்டும், அவர்கள் உம்முடன் தொழட்டும், மேலும் அவர்கள் தங்களைத் தயார்படுத்திக்கொண்டு, விழிப்புடன் தங்கள் ஆயுதங்களை உறைகளில் வைக்கட்டும். நிராகரிப்பாளர்கள், உமது ஆயுதங்கள் மற்றும் உடைமைகள் குறித்து நீர் கவனக்குறைவாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பியதால், அவர்கள் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் உம்மைத் தாக்கினார்கள். மழையின் காரணமாகவோ அல்லது நோயின் காரணமாகவோ நீர் துன்பத்தில் இருக்கும்போது, உமது ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்துவிட்டுத் தயாராக இருப்பது உமக்குச் சரியே. நிச்சயமாக, நிராகரிப்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் இழிவான தண்டனையைத் தயார் செய்துள்ளான்.