ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ
Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.
וואָס ווערט געלייענט איז) אַן דערקלערונג פון דער רחמנות פון דיין האר צו זיין קנעכט, זאַקאַריאַ,
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(אַלאַה האָט געזאָגט), "אָה זכריה! מיר געבן דיר גוטע נייעס וועגן אַ זון וועמענס נאָמען וועט זיין יחיא, וועמען מיר האָבן קיינמאָל פריער נישט געגעבן אַזאַ נאָמען."
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "מיין האַר, ווי זאָל איך האָבן אַ קינד, ווען מיין ווייב איז עקרה און איך (אַליין) בין טאַקע זייער אַלט געוואָרן?"