ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ
Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.
जे पढ़ल जाइत अछि से अछि) अहाँक प्रभुक दयाक व्याख्या हुनकर सेवक जकरयाह पर,
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(अल्लाह कहलनि) “हे जकरयाह! हम अहाँ केँ एकटा एहन बेटाक नीक खबरि दैत छी जकर नाम याह्या होयत, जकरा हम पहिने कहियो एहन नाम नहि देने छी।”
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
ओ (जकारिया) कहलनि, “हे प्रभु, हमरा कोना बच्चा होयत, जखन कि हमर पत्नी बंजर छथि आ हम (स्वयं) सचमुच बहुत बुढ़ापा मे पहुँचि गेल छी?”